
وصیت به حسن و حسین
علی در دو روز پایانی زندگی، وصیتنامهای برای حسن و حسین و همهٔ خانواده و پیروانش گفت: پرهیزگاری، نظم در کارها، آشتی دادن میان مردم، و یاد یتیمان، همسایگان، قرآن و نماز. دربارهٔ ضاربش سفارش کرد که اگر زنده ماند خودش تصمیم میگیرد، و اگر نه، تنها یک ضربه در برابر یک ضربه زده شود و او را مثله نکنند.
سخنان این رخداد
- خطبه ۶۱خداحافظی با مردم پس از ضربت ابنملجمستایش از آنِ خداست، آنگونه که سزاوار جایگاه اوست، در حالی که پیرو فرمان اوییم. او را میستایم همانگونه که دوست دارد؛ و جز خدا خدایی نیست، خدای یگانه و یکتای بینیاز، همانگونه که خود را وصف کرده است. و گواهی میدهم که محمد (ص) بنده و فرستادهٔ اوست.
- سخن ۱۵۹به دوستدارانی که پس از ضربت گرد آمدندچه چیزی شما را اینجا نشانده است؟
- وصیتنامه ۴آخرین سفارشها پس از ضربت ابنملجماین چیزی است که بندهٔ خدا، امیر مؤمنان، علی بن ابیطالب، در آخرین روزهایش از این دنیا به آن وصیت کرد؛ در حالی که به سوی برزخِ مردگان (جهانِ میانِ مرگ و رستاخیز) میرود و از میان خانواده و دوستان صمیمی کوچ میکند.