کلام علیسخن امیر مؤمنان، به فارسی ساده

سخنانسخن ۱۵۹۱ دقیقه خواندن

به دوستدارانی که پس از ضربت گرد آمدند

سخنی از او (ع) به کسانی که پس از ضربت خوردنش، کمی پیش از وفاتش، گرد او جمع شده بودند

وصیت به حسن و حسینرمضان ۴۰ قکوفه (خانهٔ امام)تاریخ قطعی

پس از ضربهٔ ابن‌ملجم (۱۹ رمضان ۴۰)، دوستداران امام در کوفه دورش نشستند. وقتی از بیهوشی به هوش آمد، پرسید چرا اینجا نشسته‌اند. گفتند: به‌خاطر دوستی با او. امام سوگند خورد که هر کس دوستش بدارد، او را در جایی خوشایند می‌بیند، و هر کس دشمنش بدارد، او را در جایی ناخوشایند می‌بیند. بعد آنان را پراکنده کرد و گفت پیامبر خبر داده که شب نوزدهم رمضان ضربت می‌خورد و شب بیست‌ویکم می‌میرد.

خطاب به: مردم و دوستدارانی که پس از ضربت گرد بستر او جمع شده بودند (راوی: اصبغ بن نباته)

روی خط زمان

هنگامی که امام (ع) از بی‌هوشی به هوش آمد، از آنان پرسید:

حیث أفاق علیه السّلام من إغماءته فسألهم:

چه چیزی شما را اینجا نشانده است؟

ما الّذی أجلسكم هاهنا؟.

گفتند: دوستیِ تو، ای امیر مؤمنان.

قالوا: حبك یا أمیر المؤمنین.

پس امام (ع) فرمود:

فقال علیه السّلام:

آگاه باشید! سوگند به خدایی که تورات را بر موسی، انجیل را بر عیسی، زبور را بر داوود و فرقان (قرآن، جداکنندهٔ حق و باطل) را بر محمد (ص) فرو فرستاد؛ هیچ بنده‌ای مرا دوست ندارد مگر اینکه مرا در جایی ببیند که شادمانش می‌کند، و هیچ بنده‌ای با من دشمنی نمی‌کند مگر اینکه مرا در جایی ببیند که ناخوشش می‌آید.

أما و اللّه الّذی أنزل التّوراة علی موسی، و الإنجیل علی عیسی، و الزّبور علی داوود، و الفرقان علی محمّد صلّی اللّه علیه و آله و سلّم، لا یحبّنی عبد إلاّ رآنی حیث یسرّه، و لا یبغضنی عبد إلاّ رآنی حیث یسوءه.

سپس امام (ع) به آنان فرمود:

ثم قال علیه السّلام لهم:

برخیزید و بروید؛ چرا که پیامبر خدا (ص) به من خبر داده است که من در شب نوزدهم ماه رمضان ضربت می‌خورم، در شبی که جانشین موسی (ع) در آن درگذشت؛ و در شب بیست‌ویکم می‌میرم، در شبی که عیسی (ع) در آن به آسمان برده شد.

إرتفعوا، فإنّ رسول اللّه صلّی اللّه علیه و آله و سلّم أخبرنی أنّی أضرب لیلة تسع عشرة من شهر رمضان فی اللّیلة الّتی مات فیها وصیّ موسی علیه السّلام، و أموت فی لیلة إحدی و عشرین فی اللّیلة الّتی رفع فیها عیسی علیه السّلام.

منابع (۱)
  1. ورد فی شرح الأخبار ج 1 ص 165 الحدیث 121. مرسلا عن أبی جعفر عبد اللّه ابن محمد بن علی بن عطیة الدغشی المحازنی، مرفوعا عن الأصبغ بن نباتة، عن علی علیه السّلام. و فی ج 2 ص 446 الحدیث 802. مرسلا عن الدغشی، مرفوعا عن الأصبغ بن نباتة، عن علی علیه السّلام.

متن عربی: «تمام نهج البلاغه»، جلد ۵، صفحهٔ ۶۴۵. «منابع» زیر هر بند، یادداشت‌های گردآورنده به عربی است. گزارش خطا در این متن