کلام علیسخن امیر مؤمنان، به فارسی ساده

سخنانسخن ۶۹۱ دقیقه خواندن

هنگام غسل دادن پیکر پیامبر (ص)

سخنی از امام (ع) هنگام غسل و کفن کردن رسول خدا (ص)

درگذشت پیامبر؛ علی پیکر او را غسل داد و به خاک سپردصفر ۱۱ قخانهٔ پیامبر کنار مسجد، مدینهتاریخ قطعی

امام در روزهای درگذشت پیامبر، وقتی خودش بدن ایشان را غسل می‌داد و برای دفن آماده می‌کرد، با پیامبر سخن گفت و از رنج جدایی، پایان یافتن وحی (پیام خدا) و خبرهای آسمان گفت. این سخن در خانهٔ پیامبر در مدینه بود.

خطاب به: پیامبر اکرم (خطاب به پیکر ایشان هنگام غسل)

بخش‌هایی از این متن در نهج‌البلاغهٔ سید رضی هم آمده است: خطبهٔ ۲۳۵

روی خط زمان

سخنی از امام (ع) هنگام غسل و کفن کردن رسول خدا (ص): پدر و مادرم فدایت ای رسول خدا! در زندگی پاک و خوش‌بو بودی و در مرگ هم پاک و خوش‌بو هستی.

كلام له علیه السّلام و هو یلی غسل رسول اللّه صلّی اللّه علیه و آله و سلّم و تجهیزه بأبی أنت و أمّی یا رسول اللّه، طبت حیّا و طبت میّتا.

نهج‌البلاغه، خطبهٔ ۲۳۵
منابع (۱)
  1. یا حبیب اللّه. ورد فی النعیم المقیم ص 106. مرسلا.

با مرگ تو چیزی بریده شد که با مرگ هیچ‌کس جز تو بریده نشد: پیامبری، خبررسانیِ غیبی و خبرهای آسمان.

لقد انقطع بموتك ما لم ینقطع بموت غیرك من النّبوّة و الإنباء و أخبار السّماء.

نهج‌البلاغه، خطبهٔ ۲۳۵

در این مصیبت چنان یگانه بودی که داغ هر کس جز تو را از یاد ما بردی؛

خصصت حتّی صرت مسلّیا عمّن سواك.

نهج‌البلاغه، خطبهٔ ۲۳۵
منابع (۱)
  1. خصصت. ورد فی ناسخ التواریخ ج 4 (مجلد الرسول صلّی اللّه علیه و آله و سلم) ص 161. عن نسخة.

و چنان همگانی شدی که همهٔ مردم در داغ تو یکسان شدند.

و عممت حتّی صار النّاس فیك سواء.

نهج‌البلاغه، خطبهٔ ۲۳۵
منابع (۱)
  1. عممت. ورد فی المصدر السابق.

اگر به شکیبایی فرمان نداده بودی و از بی‌تابی بازنداشته بودی، سرچشمه‌های اشک را برایت خشک می‌کردیم، این درد ماندگار می‌شد و این اندوهِ درون، همدمِ همیشگی؛ و تازه این دو برای تو کم بود!

و لو لا أنّك أمرت بالصّبر، و نهیت عن الجزع، لأنفدنا علیك ماء الشّؤون؛ و لكان الدّاء مماطلا، و الكمد محالفا؛ و قلاّ لك.

نهج‌البلاغه، خطبهٔ ۲۳۵
منابع (۱)
  1. الجفون. ورد فی النعیم المقیم ص 106. مرسلا.

اما مرگ چیزی است که نه می‌توان بازش گرداند و نه می‌توان جلویش را گرفت.

و لكنّه ما لا یملك ردّه، و لا یستطاع دفعه.

نهج‌البلاغه، خطبهٔ ۲۳۵

پدر و مادرم فدایت! ما را نزد پروردگارت یاد کن و ما را در خاطرت نگه دار.

بأبی أنت و أمّی؛ اذكرنا عند ربّك، و اجعلنا من بالك.

نهج‌البلاغه، خطبهٔ ۲۳۵
منابع (۱)
  1. من همّك. ورد فی أمالی المفید ص 104 المجلس 12 الحدیث 4. عن أبی نصر محمد بن الحسین المقرئ البصیر، عن عبد اللّه بن یحیی القطان، عن احمد ابن الحسین بن سعید القرشی، عن أبیه، عن الحسین بن مخارق، عن عبد الصمد ابن علی، عن أبیه، عن عبد اللّه بن العباس، عن علی علیه السّلام.

و درود و رحمت و برکات خدا بر تو باد.

و السّلام علیك و رحمة اللّه و بركاته.

منابع (۱)
  1. ورد فی النعیم المقیم ص 106. مرسلا.

متن عربی: «تمام نهج البلاغه»، جلد ۵، صفحهٔ ۲۸۰. «منابع» زیر هر بند، یادداشت‌های گردآورنده به عربی است. گزارش خطا در این متن