سخنانسخن ۱۳۴۱ دقیقه خواندن
چرا موی سپیدم را رنگ نمیکنم
سخنی از امام (ع) پس از جنگ صفین
بعد از جنگ صفین به امام گفتند: ای امیرمؤمنان، کاش موی سفیدت را رنگ میکردی. امام فرمود: رنگکردن مو برای آراستن است و ما در مصیبتیم (منظور درگذشت پیامبر است). در روایتی دیگر پاسخ داد: منتظرم تا بدبختترین مردم ریشم را با خون سرم رنگ کند، طبق پیمانی که پیامبر با من بسته بود.
خطاب به: یکی از یاران یا اطرافیان که پیشنهاد خضاب داد (نامبرده نشده)
بخشهایی از این متن در نهجالبلاغهٔ سید رضی هم آمده است: حکمت ۴۷۳
ادامه از جایی که بودید: رفتن به همان بند
هنگامی که به او گفته شد: «ای امیر مؤمنان، کاش موی سفیدت را رنگ میکردی.»
لمّا قیل له لو غیّرت شیبك یا أمیر المؤمنین
پس امام (ع) فرمود:
فقال علیه السّلام:
«خضاب (رنگ کردن مو و ریش) آرایش است، و ما مردمی مصیبتزدهایم.» و گفته شده است که امام (ع) پاسخ داد:
الخضاب زینة، و نحن قوم فی مصیبة. و قیل أنه علیه السّلام أجاب:
چشم به راهِ بدبختترینِ مردمم که ریشم را با خونِ سرم رنگین کند؛ بر پایهٔ پیمانی قطعی که محبوبم رسول خدا (ص) آن را به من خبر داده است.
أنتظر أشقاها أن یحضب لحیتی من دم رأسی، بعد عهد معهود أخبرنی به حبیبی رسول اللّه صلّی اللّه علیه و آله و سلّم.
منابع (۱)
- ورد فی علل الشرائع ص 173 الباب 138 الحدیث 1. عن محمد بن احمد السنانی، عن محمد بن أبی عبد اللّه الكوفی، عن محمد بن أبی بشر، عن الحسین ابن الهیثم، عن سلیمان بن داوود، عن علی بن غراب، عن ثابت بن أبی صفیة، عن سعد بن ظریف، عن الأصبغ بن نباتة، عن علی علیه السّلام.
متن عربی: «تمام نهج البلاغه»، جلد ۵، صفحهٔ ۵۲۲. «منابع» زیر هر بند، یادداشتهای گردآورنده به عربی است. گزارش خطا در این متن


