سخنانسخن ۹۸۱ دقیقه خواندن
به عبدالله بن زمعه که مال خواست
سخنی از امام (ع) خطاب به عبدالله بن زمعه که از شیعیان او بود
عبدالله بن زمعه، از یاران علی، در دوران خلافت او نزد وی آمد و مالی خواست. علی گفت: این مال نه از آنِ من است و نه از آنِ تو؛ مال عمومی مسلمانان (فیء) است و دسترنج شمشیرهای آنان. اگر در جنگ با آنان شریک بودی، سهمی مثل سهم آنان داری. وگرنه دسترنج دستها فقط برای دهان خودشان است.
خطاب به: عبدالله بن زمعه بن اسود (از یاران علی)
بخشهایی از این متن در نهجالبلاغهٔ سید رضی هم آمده است: خطبهٔ ۲۳۲
ادامه از جایی که بودید: رفتن به همان بند
این سخن پس از آن بود که عبدالله در دوران خلافت امام نزد او آمد و از او مالی خواست، و امام (ع) فرمود:
و ذلك بعد أن قدم علیه فی خلافته یطلب منه مالا فقال علیه السّلام:
این مال نه از آنِ من است و نه از آنِ تو؛ این تنها فیء (غنایم و دارایی عمومی) مسلمانان و دستاورد شمشیرهایشان است.
إنّ هذا المال لیس لی و لا لك؛ و إنّما هو فیء للمسلمین، و جلب أسیافهم.
پس اگر در جنگشان با آنان شریک بودی، در این مال هم با آنان شریک میشدی و سهمی مانند سهمشان داشتی؛ وگرنه، میوهٔ چیدهٔ دستهای آنان به دهانی جز دهان خودشان نمیرسد.
فإنّ شركتهم فی حربهم شركتهم فیه، [و] كان لك مثل حظّهم، و إلاّ فجناه أیدیهم لا تكون لغیر أفواههم.
منابع (۱)
- ورد فی غرر الحكم ج 1 ص 270 الحدیث 326. مرسلا.
متن عربی: «تمام نهج البلاغه»، جلد ۵، صفحهٔ ۴۱۴. «منابع» زیر هر بند، یادداشتهای گردآورنده به عربی است. گزارش خطا در این متن


