سخنانسخن ۱۳۳۱ دقیقه خواندن
سوگ سهل بن حنیف: اگر کوهی دوستم بدارد
سخنی از او (ع) پس از بازگشتش از صفین
سهل بن حنیف انصاری از کسانی بود که در جنگ بدر شرکت کرده بودند، و از دوستداشتنیترین مردم نزد امام. او بعد از بازگشت از صفین در کوفه درگذشت. امام در سوگ او فرمود: «اگر کوهی مرا دوست بدارد، فرو میریزد.» یعنی بلا و سختی زود به سوی دوستداران من میآید.
خطاب به: یاران و حاضران در کوفه (خطاب مشخصی ندارد)
بخشهایی از این متن در نهجالبلاغهٔ سید رضی هم آمده است: حکمت ۱۱۱
ادامه از جایی که بودید: رفتن به همان بند
هنگامی که سهل بن حنیف انصاری (از یارانِ پیامبر از مردمِ مدینه) ـ که خدا رحمتش کند ـ در کوفه درگذشت، در حالی که او از
و قد توفّی سهل بن حنیف الأنصاری رحمه اللّه بالكوفة و كان من
محبوبترینِ مردم نزد امام بود، امام (ع) فرمود:
أحبّ الناس إلیه فقال علیه السّلام:
اگر کوهی مرا دوست بدارد، فرو میریزد.
لو أحبّنی جبل لتهافت.
متن عربی: «تمام نهج البلاغه»، جلد ۵، صفحهٔ ۵۲۱. «منابع» زیر هر بند، یادداشتهای گردآورنده به عربی است. گزارش خطا در این متن


