سخنانسخن ۱۴۱ دقیقه خواندن
عید فطر، عید چه کسی است؟
سخنی از او (ع) هنگامی که در روز عید فطر نزد او آمدند
سوید بن غَفَلَه، از یاران کوفیِ امام، روز عید فطر نزد امیرالمؤمنین رفت و دید سفرهای کوچک پیش روی اوست: نان گندم و کاسهای خطیفه (آش رقیق شیر و آرد) با «ملبنه». با تعجب پرسید: «ای امیرمؤمنان، روز عید و خطیفه؟» امام فرمود: این عید کسی است که خدا روزهاش را بپذیرد، شبزندهداریاش را قدر بداند، کوشش او را بپسندد و گناهش را ببخشد؛ و هر روزی که در آن خدا نافرمانی نشود، عید است. سید رضی همین سخن را در حکمت ۴۲۸ با عنوان «در یکی از عیدها» آورده است. رخداد در یکی از عیدهای فطرِ دورهٔ خلافت در کوفه بوده (سالهای ۳۶ تا ۳۹).
خطاب به: سوید بن غفله و حاضران در مجلس
بخشهایی از این متن در نهجالبلاغهٔ سید رضی هم آمده است: حکمت ۴۲۸
ادامه از جایی که بودید: رفتن به همان بند
سُوَید بن غَفَله میگوید: در یکی از روزهای عید فطر نزد امیر مؤمنان رفتم؛ دیدم پیش روی او سفرهٔ کوچکی است که بر آن نان گندم بود، و کاسهای که در آن خَطیفه (فرنی آرد و شیر) و مَلبَنه (آش شیر و سبوس) قرار داشت.
قال سوید بن غفلة: دخلت علی أمیر المؤمنین یوم عید فطر فإذا بین یدیه فاثور علیه خبز السمراء و صحفة فیها خطیفة و ملبنة.
گفتم: ای امیر مؤمنان! روز عید، و خَطیفه و مَلبَنه؟
فقلت: یا أمیر المؤمنین؛ یوم عید و خطیفة و ملبنة؟.
پس امام (ع) فرمود:
فقال علیه السّلام:
و این روز تنها برای کسی عید است که خدای پاک روزهاش را پذیرفته، شبزندهداریاش را ارج نهاده، از تلاشش خشنود شده و گناهش را بر او آمرزیده است.
[و] إنّما هو عید لمن قبل اللّه - سبحانه - صیامه، و شكر قیامه، و رضی سعیه، و غفر له [ذنبه].
منابع (۲)
- هذا عید من. ورد فی مناقب آل أبی طالب ج 2 ص 114. مرسلا عن سوید ابن غفلة، عن علی علیه السّلام. و فی الفائق فی غریب الحدیث ج 1 ص 314 و ج 2 ص 9. بالسند الوارد فی المناقب.
- ورد فی الإعتبار و سلوة العارفین ص 364. مرسلا من طریق ابن الأعرابی، عن علی علیه السّلام. و فی ص 610. مرسلا. و فی مناقب آل أبی طالب ج 2 ص 114.مرسلا عن سوید بن غفلة، عن علی علیه السّلام. و فی الفائق فی غریب الحدیث ج 1 ص 314 و ج 2 ص 9. بالسند الوارد فی المناقب.
متن عربی: «تمام نهج البلاغه»، جلد ۵، صفحهٔ ۴۵. «منابع» زیر هر بند، یادداشتهای گردآورنده به عربی است. گزارش خطا در این متن




