
آغاز خلافت و جنگ جملذیقار، میان کوفه و بصره
اردوگاه ذیقار و فراخواندن کوفیان
علی در ذیقار، میان کوفه و بصره، اردو زد و حسن، عمار یاسر و مالک اشتر را به کوفه فرستاد تا مردم را به یاری بخوانند، با آنکه ابوموسی، فرماندار کوفه، مردم را از رفتن بازمیداشت. هزاران کوفی به او پیوستند. ابنعباس میگوید در همینجا علی را دید که کفش کهنهاش را وصله میزد و گفت این کفش نزد من از حکومت بر شما محبوبتر است، مگر آنکه حقی را برپا کنم یا باطلی را از میان بردارم.
دیدگاههای دیگر دربارهٔ تاریخ:
- اواخر ربیعالثانی یا جمادیالاول ۳۶ ق (منابع گوناگون)
سخنان این رخداد
- خطبه ۲۲خطبهٔ مخزون در ذیقار؛ خبر از آخرالزمانستایش از آنِ خداست؛ خدایی که از شباهت به آفریدگان برتر است، از گفتار توصیفکنندگان فراتر است، با شگفتیهای تدبیرش برای بینندگان آشکار است، و با شکوهِ عزتش از اندیشهٔ خیالبافان پنهان است.
- خطبه ۴۴پیمانشکنی طلحه و زبیر و رفتن به بصرهستایشِ بسیار از آنِ خداست، در هر کار و هر حالی، در بامداد و شامگاه. گواهی میدهم که جز خدا خدایی نیست؛ یگانه است و شریکی ندارد، و محمد بنده و فرستادهٔ اوست. خدا او را برای رحمت به بندگان و زندگیِ سرزمینها برانگیخت؛ زمانی که زمین پر از فتنه و گمراهی شده بود و…
- خطبه ۴۵کفش وصلهدار و هدف از حکومتارزش این کفش چقدر است؟
- نامه ۱۷ستمگر یا ستمدیده؛ فراخوان کوفیان از ذیقاراز بندهٔ خدا، علی، امیر مؤمنان، به مؤمنان و مسلمانانی که در کوفهاند.
- نامه ۱۸به ابوموسی: مردم را همراه هاشم بفرستاز بندهٔ خدا، علی، امیر مؤمنان، به عبدالله بن قیس.
- نامه ۱۹به ابوموسی: یا آماده شو یا کنار برواز بندهٔ خدا، علی، امیر مؤمنان، به عبدالله بن قیس.
- نامه ۲۰به ابوموسی: کوفه را واگذار و برواز بندهٔ خدا، علی، امیر مؤمنان، به عبدالله بن قیس.