کلام علیسخن امیر مؤمنان، به فارسی ساده

دعاهادعا ۴۲ دقیقه خواندن

پناه از یکی نبودن درون و بیرون

دعای امام (ع) در پناه بردن به خدا از دوگانگیِ درون و بیرون

بی‌تاریخ

دعایی برای پناه بردن به خدا از ریاکاری و از یکی نبودن درون و بیرون، همراه با خواستن رحمت و درود؛ مناسبت و زمان آن گزارش نشده است.

خطاب به: خداوند

بخش‌هایی از این متن در نهج‌البلاغهٔ سید رضی هم آمده است: حکمت ۲۷۶

به نام خداوند بخشندهٔ مهربان

بسم اللّه الرّحمن الرّحیم

خدایا! به تو پناه می‌برم از اینکه در نگاهِ تیزِ چشم‌ها ظاهرم نیکو شود، و در آنچه برای تو در دل پنهان می‌دارم باطنم زشت شود؛ و با همهٔ آنچه تو از من آگاهی، در پیِ خودنماییِ خودم برای مردم بمانم؛ پس خوبیِ ظاهرم را به مردم نشان دهم و با بدیِ کارم به سوی تو بیایم، تا به بندگانت نزدیک شوم و از خشنودی تو دور بیفتم. خدایا! به تو پناه می‌برم از اینکه سخن حقی بگویم که خشنودی تو در آن نیست و با آن کسی جز تو را بجویم.

اللّهمّ إنّی أعوذ بك من أن تحسن فی لامعة العیون علانیتی، و تقبح فیما أبطن لك سریرتی، محافظا علی رئاء النّاس من نفسی بجمیع ما أنت مطّلع علیه منّی؛ فأبدی للنّاس حسن ظاهری، و أفضی إلیك بسوء عملی، تقرّبا إلی عبادك، و تباعدا من مرضاتك. اللّهمّ إنّی أعوذ بك من أن أقول حقّا لیس فیه رضاك، ألتمس به أحدا سواك.

نهج‌البلاغه، حکمت ۲۷۶

و به تو پناه می‌برم از اینکه با چیزی خود را برای مردم بیارایم که مرا نزد تو زشت و رسوا کند.

و أعوذ بك أن أتزیّن للنّاس بشیء یشیننی عندك.

و به تو پناه می‌برم از اینکه مایهٔ عبرتِ کسی از آفریدگانت شوم.

و أعوذ بك أن أكون عبرة لأحد من خلقك.

و به تو پناه می‌برم از اینکه کسی از آفریدگانت، از آنچه به من آموخته‌ای خوشبخت‌تر از خودم شود.

و أعوذ بك أن یكون أحد من خلقك أسعد بما علّمتنی منّی.

خدایا! من از هر توان و نیرویی، جز به یاری تو، بیزاری می‌جویم و خودم را از توکل بر غیر تو بازمی‌دارم.

اللّهمّ إنّی أبرأ من الحول و القوّة إلاّ بك، و أدرأ بنفسی عن التّوكّل علی غیرك.

خدایا! اگر با رحمتِ خشنودی به من رحم نمی‌کنی، با رحمتِ آمرزش به من رحم کن.

اللّهمّ ارحمنی رحمة الغفران إن لم ترحمنی رحمة الرّضا.

خدایا! من از فضل و بخشش تو چیزهایی نزد خودم می‌بینم که از تو نخواسته‌ام؛ پس دانستم نزد تو رحمتی هست که من نمی‌دانم. از این رو، در برابر آنچه به چشم دیدم، بهای خواسته‌ام کوچک شد و در برابر آنچه به آن امید بستم، نهایتِ آرزویم کوتاه آمد. پس اگر در درخواستم پافشاری کردم، از نیازمندی‌ام به چیزی است که نزد توست؛ و اگر در دعایم کوتاهی کردم، از عادتی است که با بخششِ بی‌درخواستِ خودت به من داده‌ای.

اللّهمّ إنّی أری لدیّ من فضلك ما لم أسألك فعلمت أنّ لدیك من الرّحمة ما لا أعلم؛ فصغرت قیمة مطلبی فیما عاینت، و قصرت غایة أملی عند ما رجوت؛ فإن ألحفت فی سؤالی فلفاقتی إلی ما عندك، و إن قصّرت فی دعائی فبما عوّدت من ابتدائك.

خدایا! گناهان من به تو زیانی نمی‌رساند و رحمت تو به من از تو چیزی نمی‌کاهد؛ پس بر من ببخش آنچه را که به تو زیانی نمی‌رساند و به من عطا کن آنچه را که از تو نمی‌کاهد.

اللّهمّ إنّ ذنوبی لا تضرّك، و إنّ رحمتك إیّای لا تنقصك؛ فاغفر لی ما لا یضرّك، و أعطنی ما لا ینقصك.

معبود من! گناهانی که با آن‌ها روبه‌روی بخشندگی تو می‌ایستم چه اندازه‌اند؟ و عبادتی که با آن روبه‌روی نعمت‌های تو می‌ایستم چه اندازه‌ای دارد؟

إلهی ما قدر ذنوب أقابل بها كرمك، و ما قدر عبادة أقابل بها نعمك؟.

و من امید دارم که گناهانم در بخشندگی تو غرق و ناپدید شوند، همان‌گونه که کارهایم در نعمت‌های تو غرق و ناپدید شده‌اند.

و إنّی لأرجو أن تستغرق ذنوبی فی كرمك كما استغرقت أعمالی فی نعمك.

معبود من! چگونه گمانِ من نیکو نباشد، در حالی که بخششِ تو نیکو بوده است؟

إلهی كیف لا یحسن منّی الظّنّ و قد حسن منك المنّ؟.

معبود من! اگر با من به عدالتت رفتار کنی، هیچ کار نیکی برایم نمی‌ماند؛ و اگر فضل و بخششت را به من برسانی، هیچ بدی‌ای برایم نمی‌ماند.

إلهی إن عاملتنی بعدلك لم یبق لی حسنة، و إن أنلتنی فضلك لم یبق لی سیّئة.

خدایا! بر محمد و خاندان محمد درود فرست، هرگاه که یادکنندگان او را یاد کنند.

اللّهمّ صلّ علی محمّد و آل محمّد كلّما ذكره الذّاكرون.

و بر محمد و خاندان محمد درود فرست، هرگاه که غافلان از یاد او غافل بمانند.

و صلّ علی محمّد و آل محمّد كلّما غفل عن ذكره الغافلون.

خدایا! بر محمد و خاندان محمد درود فرست، به شمار کلماتت و به شمار دانسته‌هایت؛ درودی که شمارش را پایانی نباشد و زمانش را نهایتی نباشد.

اللّهمّ صلّ علی محمّد و آل محمّد عدد كلماتك، و عدد معلوماتك، صلاة لا نهایة لعددها، و لا غایة لأمدها.

ای خدا! ای بخشنده! ای مهربان! ای زنده! ای برپادارندهٔ هستی! ای پدیدآورندهٔ بی‌مانندِ آسمان‌ها و زمین! ای صاحب شکوه و بخشش! از من درگذر.

یا اللّه، یا رحمن، یا رحیم، یا حیّ، یا قیّوم، یا بدیع السّماوات و الأرض، یا ذا الجلال و الإكرام، اعف عنّی.

منابع (۱)
  1. ورد فی البیان و التبیین ج 3 ص 274. مرسلا. و فی شرح نهج البلاغة لابن أبی الحدید ج 20 ص 284 الحدیث 253. مرسلا. و فی شرح نهج البلاغة لابن أبی الحدید ج 20 ص 284 الحدیث 253. مرسلا. و فی ص 319 الحدیث 659 و 658 و 663. مرسلا. و فی ص 348 الحدیث 993. مرسلا. و فی الحدیث 994. مرسلا. و فی الحدیث 996. مرسلا. و فی ص 349 الحدیث 998. مرسلا. باختلاف بین المصادر.

متن عربی: «تمام نهج البلاغه»، جلد ۶، صفحهٔ ۴۲۸. «منابع» زیر هر بند، یادداشت‌های گردآورنده به عربی است. گزارش خطا در این متن