
کوفه و جنگ صفینصفین، کنار فرات نزدیک رقه
نبرد بزرگ صفین
جنگ اصلی با آغاز صفر شروع شد و در روزهای پایانی به اوج رسید. علی پیش از نبرد به سپاهش سفارش کرد که آغازگر جنگ نباشند، فراری را نکشند و زخمی را آزار ندهند. هزاران تن از دو سپاه کشته شدند و بنا بر برخی گزارشها سپاه عراق در آستانهٔ پیروزی بود.
دیدگاههای دیگر دربارهٔ تاریخ:
- روزهای اوج: چهارشنبه تا جمعه ۲۶ تا ۲۸ ژوئیه ۶۵۷ م (۸ تا ۱۰ صفر) (مادلونگ و ویکیپدیا)
سخنان این رخداد
- خطبه ۵۲در نبرد صفین؛ برانگیختن یاران به جنگستایش از آنِ خداست، بر نعمتهای فراوانش بر همهٔ آفریدگان، چه نیکوکار و چه بدکار؛ و بر حجتهای (دلایل روشن و تمام) رسایش بر آفریدگان، چه آنان که فرمانش را بردند و چه آنان که نافرمانیاش کردند.
- خطبه ۵۴روزی در صفین؛ کشته شدن، گرامیترین مرگمردم! این میدانی است که هر کس در آن آلوده و بدنام شود، روز قیامت نیز آلوده و بدنام میشود؛ و هر کس در آن پیروز شود، روز قیامت پیروز میشود.
- سخن ۱۲۲اجل نگهبان است؛ پاسخ به درخواست محافظتسخنی از امام (ع) در جنگ صفین، هنگامی که از او خواستند از خود محافظت کند: همین بس که اجل (پایانِ مهلتِ عمر) نگهبان است.
- سخن ۱۲۳برانگیختن سپاه پس از عقبنشینی در صفینسخنی از امام (ع) در جنگ صفین که در آن سپاهش را به یورش بردن برانگیخت: من پراکندگی شما و عقبنشینیتان را از
- سخن ۱۲۴سواران زرهپوش شام و آموزش شیوهٔ جنگای مسلمانان! این سرافکندگی و زبونی برای چیست؟!
- سخن ۱۲۶بازداشتن حسن از میدان برای حفظ نسل پیامبرمردم! به خاطر من جلوِ این جوان را بگیرید، تا از دست دادنش کمرم را نشکند.
- دعا ۱۳رو در روی سپاه شام در صفینخدایا! ای پروردگارِ این سقفِ برافراشته و این فضای نگه داشتهشده؛ همانی که آن را جای فرورفتنِ شب و روز قرار دادی، و در آن گردشگاهی برای خورشید و ماه و رفتوآمدگاهی برای ستارگانِ رونده نهادی؛ و ساکنانش را گروهی از فرشتگانت قرار دادی که از پرستشِ تو خسته…
- دعا ۱۴آغاز نبرد: دلها و دستها رو به خداو هیچ توان و نیرویی نیست مگر به یاری خدای والای بزرگ.
- نامه ۶۴فرق بنیهاشم و بنیامیه در روزهای صفیناز بندهٔ خدا، علی بن ابیطالب، امیر مؤمنان، به معاویة بن ابیسفیان.
- نامه ۶۶به حصین بن منذر: بازماندگان شمشیر ماندگارترندبازماندگان از شمشیر، شمارشان ماندگارتر و فرزندانشان بیشتر است.