کلام علیسخن امیر مؤمنان، به فارسی ساده

دعاهادعا ۲۹ دقیقه خواندن

پناه به خدا برای راه درست و آمرزش

دعای امام (ع) برای پناه بردن به خدای پاک تا او را به راه راست هدایت کند و گناهانش را ببخشد

بی‌تاریخ

دعایی شخصی از امام با خدا: پناه بردن به او برای رسیدن به راه درست و آمرزش گناهان. زمان، جا و مناسبت آن در هیچ منبعی گزارش نشده است.

خطاب به: خداوند

به نام خداوند بخشندهٔ مهربان

بسم اللّه الرّحمن الرّحیم

حال توکل‌کنندگان بر خدای پاک

خدایا! تو برای دوستدارانت، مونس‌ترینِ مونسانی، و برای آنان که به تو توکل می‌کنند، از همه برای کارگشایی آماده‌تری. آنان را در نهان‌شان می‌بینی، از درونشان باخبری و اندازهٔ بینش‌شان را می‌دانی؛ پس رازهایشان برایت آشکار است و دل‌هایشان بی‌قرار و مشتاق توست.

اللّهمّ إنّك آنس الأنسین لأولیائك، و أحضرهم بالكفایة للمتوكّلین علیك؛ تشاهدهم فی سرائرهم، و تطّلع علیهم فی ضمائرهم، و تعلم مبلغ بصائرهم؛ فأسرارهم لك مكشوفة، و قلوبهم إلیك ملهوفة.

منابع (۲)
  1. (**) من: اللّهمّ إنّك. إلی: عدلك. ورد فی خطب الشریف الرضی تحت الرقم 227.
  2. بأولیائك. ورد فی نسخة العام 400 ص 317. و نسخة ابن المؤدب ص 222.و نسخة نصیری ص 147. و فی هامش نسخة ابن النقیب ص 205. و متن شرح نهج البلاغة لابن أبی الحدید ج 11 ص 267. و هامش نسخة الآملی ص 199.و نسخة الإسترابادی ص 368.

اگر غربت آنان را تنها و دلتنگ کند، یاد تو همدمشان می‌شود؛ و اگر مصیبت‌ها بر سرشان فرو ریزد، به تو پناه می‌آورند، چون می‌دانند که مهار کارها به دست توست و سرچشمهٔ آن‌ها فرمان و حکم توست.

إن أوحشتهم الغربة آنسهم ذكرك، و إن صبّت علیهم المصائب لجئوا إلی الاستجارة بك؛ علما بأنّ أزمّة الأمور بیدك، و مصادرها عن قضائك.

منابع (۱)
  1. فضلك. ورد فی نسخة العام 500 ص 149 أ. باختلاف یسیر.

خدایا! اگر زبانم از گفتنِ خواسته‌ام بند آمد، یا راهم را در یافتنِ نیازم گم کردم، تو مرا به آنچه صلاح من است راهنمایی کن و دلم را به سوی راه‌های درستم ببر؛ که این کار نه در هدایت‌های تو چیزی عجیب است و نه در کارگشایی‌هایت چیزی بی‌سابقه.

اللّهمّ فإن فههت عن مسألتی، أو عمهت عن طلبتی، فدلّنی علی مصالحی، و خذ بقلبی إلی مراشدی،؛ فلیس ذلك بنكر من هدایاتك، و لا ببدع من كفایاتك.

منابع (۲)
  1. عمیت. ورد فی نسخة الآملی ص 199. و نسخة ابن النقیب ص 206. و نسخة عبده ص 498. و نسخة الصالح ص 350. و نسخة العطاردی س 267.
  2. ذاك. ورد فی نسخة ابن المؤدب ص 222. و فی نسخة ابن أبی المحاسن ص 230. و ورد هذا فی نسخة نصیری ص 147.

خدایا! با من با گذشت خودت رفتار کن، نه با عدالتت.

اللّهمّ احملنی علی عفوك، و لا تحملنی علی عدلك.

درخواست آمرزش گناهان از خدا به استناد آیات قرآن

خدایا! تو در کتاب استوارت که بر پیامبر فرستاده‌ات (ص) نازل شده فرمودی، و سخنت حق است: «کانُوا قَلِیلاً مِنَ اللَّیْلِ ما یَهْجَعُونَ * وَ بِالْأَسْحارِ هُمْ یَسْتَغْفِرُونَ» (آنان اندکی از شب را می‌خوابیدند و در سحرگاهان آمرزش می‌خواستند). و من از تو آمرزش می‌خواهم و به سوی تو بازمی‌گردم.

اللّهمّ إنّك قلت فی محكم كتابك المنزل علی نبیّك المرسل صلّی اللّه علیه و آله، و قولك الحقّ: كانُوا قَلِیلاً مِنَ اللَّیْلِ ما یَهْجَعُونَ * وَ بِالْأَسْحارِ هُمْ یَسْتَغْفِرُونَ . و أنا أستغفرك و أتوب إلیك.

منابع (۱)
  1. الذاریات/ 17 و 18.

و تو که بزرگ و برتری فرمودی: «ثُمَّ أَفِیضُوا مِنْ حَیْثُ أَفاضَ النّاسُ وَ اسْتَغْفِرُوا اللّهَ إِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَحِیمٌ» (سپس از همان‌جا که مردم روانه می‌شوند، روانه شوید و از خدا آمرزش بخواهید، که خدا آمرزنده و مهربان است). و من از تو آمرزش می‌خواهم و به سوی تو بازمی‌گردم.

و قلت - تباركت و تعالیت -: ثُمَّ أَفِیضُوا مِنْ حَیْثُ أَفاضَ النّاسُ وَ اسْتَغْفِرُوا اللّهَ إِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَحِیمٌ . و أنا أستغفرك و أتوب إلیك.

منابع (۱)
  1. البقرة/ 199.

و تو که بزرگ و برتری فرمودی: «اَلصّابِرِینَ وَ الصّادِقِینَ وَ الْقانِتِینَ وَ الْمُنْفِقِینَ وَ الْمُسْتَغْفِرِینَ بِالْأَسْحارِ» (شکیبایان و راستگویان و فرمان‌برداران و انفاق‌کنندگان و آمرزش‌خواهان در سحرگاهان). و من از تو آمرزش می‌خواهم و به سوی تو بازمی‌گردم.

و قلت - تباركت و تعالیت -: اَلصّابِرِینَ وَ الصّادِقِینَ وَ الْقانِتِینَ وَ الْمُنْفِقِینَ وَ الْمُسْتَغْفِرِینَ بِالْأَسْحارِ . و أنا أستغفرك و أتوب إلیك.

منابع (۱)
  1. آل عمران/ 17.

و تو که بزرگ و برتری فرمودی: «وَ الَّذِینَ إِذا فَعَلُوا فاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَکَرُوا اللّهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ وَ مَنْ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاَّ اللّهُ وَ لَمْ یُصِرُّوا عَلی ما فَعَلُوا وَ هُمْ یَعْلَمُونَ» (و کسانی که هرگاه کار زشتی کنند یا به خودشان ستم روا دارند، خدا را یاد می‌کنند و برای گناهانشان آمرزش می‌خواهند ـ و چه کسی جز خدا گناهان را می‌آمرزد؟ ـ و دانسته بر کاری که کرده‌اند پافشاری نمی‌کنند). و من از تو آمرزش می‌خواهم و به سوی تو بازمی‌گردم.

و قلت - تباركت و تعالیت -: وَ الَّذِینَ إِذا فَعَلُوا فاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللّهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ وَ مَنْ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاَّ اللّهُ وَ لَمْ یُصِرُّوا عَلی ما فَعَلُوا وَ هُمْ یَعْلَمُونَ . و أنا أستغفرك و أتوب إلیك.

منابع (۱)
  1. آل عمران/ 135.

و تو که بزرگ و برتری فرمودی: «فَاعْفُ عَنْهُمْ وَ اسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَ شاوِرْهُمْ فِی الْأَمْرِ فَإِذا عَزَمْتَ فَتَوَکَّلْ عَلَی اللّهِ إِنَّ اللّهَ یُحِبُّ اَلْمُتَوَکِّلِینَ» (پس از آنان درگذر و برایشان آمرزش بخواه و در کارها با آنان مشورت کن؛ و چون تصمیم گرفتی، بر خدا توکل کن، که خدا توکل‌کنندگان را دوست دارد). و من از تو آمرزش می‌خواهم و به سوی تو بازمی‌گردم.

و قلت - تباركت و تعالیت -: فَاعْفُ عَنْهُمْ وَ اسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَ شاوِرْهُمْ فِی الْأَمْرِ فَإِذا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَی اللّهِ إِنَّ اللّهَ یُحِبُّ اَلْمُتَوَكِّلِینَ . و أنا أستغفرك و أتوب إلیك.

منابع (۱)
  1. آل عمران/ 159.

و تو که بزرگ و برتری فرمودی: «وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جاؤُکَ فَاسْتَغْفَرُوا اللّهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللّهَ تَوّاباً رَحِیماً» (و اگر آنان هنگامی که به خودشان ستم کردند نزد تو می‌آمدند و از خدا آمرزش می‌خواستند و پیامبر هم برایشان آمرزش می‌خواست، خدا را بسیار توبه‌پذیر و مهربان می‌یافتند).

و قلت - تباركت و تعالیت -: وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جاؤُكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللّهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللّهَ تَوّاباً رَحِیماً .

منابع (۱)
  1. النساء/ 64.

و من از تو آمرزش می‌خواهم و به سوی تو بازمی‌گردم.

و أنا أستغفرك و أتوب إلیك.

و تو که بزرگ و برتری فرمودی: «وَ مَنْ یَعْمَلْ سُوءاً أَوْ یَظْلِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ یَسْتَغْفِرِ اللّهَ یَجِدِ اللّهَ غَفُوراً رَحِیماً» (و هر کس کار بدی کند یا به خودش ستم روا دارد، سپس از خدا آمرزش بخواهد، خدا را آمرزنده و مهربان می‌یابد). و من از تو آمرزش می‌خواهم و به سوی تو بازمی‌گردم.

و قلت - تباركت و تعالیت -: وَ مَنْ یَعْمَلْ سُوءاً أَوْ یَظْلِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ یَسْتَغْفِرِ اللّهَ یَجِدِ اللّهَ غَفُوراً رَحِیماً . و أنا أستغفرك و أتوب إلیك.

منابع (۱)
  1. النساء/ 110.

و تو که بزرگ و برتری فرمودی: «أَ فَلا یَتُوبُونَ إِلَی اللّهِ وَ یَسْتَغْفِرُونَهُ وَ اللّهُ غَفُورٌ رَحِیمٌ» (آیا به سوی خدا بازنمی‌گردند و از او آمرزش نمی‌خواهند؟ و خدا آمرزنده و مهربان است). و من از تو آمرزش می‌خواهم و به سوی تو بازمی‌گردم.

و قلت - تباركت و تعالیت -: أَ فَلا یَتُوبُونَ إِلَی اللّهِ وَ یَسْتَغْفِرُونَهُ وَ اللّهُ غَفُورٌ رَحِیمٌ . و أنا أستغفرك و أتوب إلیك.

منابع (۱)
  1. المائدة/ 74.

و تو که بزرگ و برتری فرمودی: «وَ ما کانَ اللّهُ لِیُعَذِّبَهُمْ وَ أَنْتَ فِیهِمْ وَ ما کانَ اللّهُ مُعَذِّبَهُمْ وَ هُمْ یَسْتَغْفِرُونَ» (و تا تو در میانشان هستی خدا آنان را عذاب نمی‌کند، و تا زمانی که آمرزش می‌خواهند خدا عذاب‌کنندهٔ آنان نیست). و من از تو آمرزش می‌خواهم و به سوی تو بازمی‌گردم.

و قلت - تباركت و تعالیت -: وَ ما كانَ اللّهُ لِیُعَذِّبَهُمْ وَ أَنْتَ فِیهِمْ وَ ما كانَ اللّهُ مُعَذِّبَهُمْ وَ هُمْ یَسْتَغْفِرُونَ . و أنا أستغفرك و أتوب إلیك.

منابع (۱)
  1. الأنفال/ 33.

و تو که بزرگ و برتری فرمودی: «وَ أَنِ اسْتَغْفِرُوا رَبَّکُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَیْهِ یُمَتِّعْکُمْ مَتاعاً حَسَناً إِلی أَجَلٍ مُسَمًّی وَ یُؤْتِ کُلَّ ذِی فَضْلٍ فَضْلَهُ» (و اینکه از پروردگارتان آمرزش بخواهید، سپس به سوی او بازگردید تا شما را تا زمانی معین از زندگیِ خوبی بهره‌مند سازد و به هر صاحب فضیلتی، پاداشِ فضیلتش را بدهد). و من از تو آمرزش می‌خواهم و به سوی تو بازمی‌گردم.

و قلت - تباركت و تعالیت -: وَ أَنِ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَیْهِ یُمَتِّعْكُمْ مَتاعاً حَسَناً إِلی أَجَلٍ مُسَمًّی وَ یُؤْتِ كُلَّ ذِی فَضْلٍ فَضْلَهُ . و أنا أستغفرك و أتوب إلیك.

منابع (۱)
  1. سورة هود/ 3.

و تو که بزرگ و برتری فرمودی: «و أن اسْتَغْفِرُوا رَبَّکُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَیْهِ یُرْسِلِ السَّماءَ عَلَیْکُمْ مِدْراراً وَ یَزِدْکُمْ قُوَّةً إِلی قُوَّتِکُمْ وَ لا تَتَوَلَّوْا مُجْرِمِینَ» (و اینکه از پروردگارتان آمرزش بخواهید، سپس به سوی او بازگردید تا باران آسمان را پی‌درپی بر شما بفرستد و نیرویی بر نیرویتان بیفزاید، و گنهکارانه روی برنگردانید). و من از تو آمرزش می‌خواهم و به سوی تو بازمی‌گردم.

و قلت - تباركت و تعالیت -: و أن اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَیْهِ یُرْسِلِ السَّماءَ عَلَیْكُمْ مِدْراراً وَ یَزِدْكُمْ قُوَّةً إِلی قُوَّتِكُمْ وَ لا تَتَوَلَّوْا مُجْرِمِینَ . و أنا أستغفرك و أتوب إلیك.

منابع (۱)
  1. سورة هود/ 52.

و تو که بزرگ و برتری فرمودی: «هُوَ أَنْشَأَکُمْ مِنَ الْأَرْضِ وَ اسْتَعْمَرَکُمْ فِیها فَاسْتَغْفِرُوهُ ثُمَّ تُوبُوا إِلَیْهِ إِنَّ رَبِّی قَرِیبٌ مُجِیبٌ» (او شما را از زمین پدید آورد و آبادانی آن را از شما خواست؛ پس از او آمرزش بخواهید، سپس به سوی او بازگردید، که پروردگارم نزدیک و اجابت‌کننده است). و من از تو آمرزش می‌خواهم و به سوی تو بازمی‌گردم.

و قلت - تباركت و تعالیت -: هُوَ أَنْشَأَكُمْ مِنَ الْأَرْضِ وَ اسْتَعْمَرَكُمْ فِیها فَاسْتَغْفِرُوهُ ثُمَّ تُوبُوا إِلَیْهِ إِنَّ رَبِّی قَرِیبٌ مُجِیبٌ . و أنا أستغفرك و أتوب إلیك.

منابع (۱)
  1. سورة هود/ 61.

و تو که بزرگ و برتری، فرمودی: «وَ اسْتَغْفِرُوا رَبَّکُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَیْهِ إِنَّ رَبِّی رَحِیمٌ وَدُودٌ» (و از پروردگارتان آمرزش بخواهید، سپس به سوی او توبه کنید؛ پروردگار من مهربان و دوستدار است). و من از تو آمرزش می‌خواهم و به سوی تو توبه می‌کنم.

و قلت - تباركت و تعالیت -: وَ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَیْهِ إِنَّ رَبِّی رَحِیمٌ وَدُودٌ . و أنا أستغفرك و أتوب إلیك.

منابع (۱)
  1. سورة هود/ 90.

و تو که بزرگ و برتری، فرمودی: «وَ اسْتَغْفِرِی لِذَنْبِکِ إِنَّکِ کُنْتِ مِنَ الْخاطِئِینَ» (و برای گناهت آمرزش بخواه که تو از خطاکاران بودی). و من از تو آمرزش می‌خواهم و به سوی تو توبه می‌کنم.

و قلت - تباركت و تعالیت -: وَ اسْتَغْفِرِی لِذَنْبِكِ إِنَّكِ كُنْتِ مِنَ الْخاطِئِینَ . و أنا أستغفرك و أتوب إلیك.

منابع (۱)
  1. سورة هود/ 3.

و تو که بزرگ و برتری، فرمودی: «یا أَبانَا اسْتَغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا إِنّا کُنّا خاطِئِینَ» (ای پدر ما! برای گناهانمان آمرزش بخواه که ما خطاکار بودیم). و من از تو آمرزش می‌خواهم و به سوی تو توبه می‌کنم.

و قلت - تباركت و تعالیت -: یا أَبانَا اسْتَغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا إِنّا كُنّا خاطِئِینَ . و أنا أستغفرك و أتوب إلیك.

منابع (۱)
  1. سورة یوسف/ 97.

و تو که بزرگ و برتری، فرمودی: «قالَ سَوْفَ أَسْتَغْفِرُ لَکُمْ رَبِّی إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ» (گفت: به‌زودی از پروردگارم برای شما آمرزش خواهم خواست؛ اوست که آمرزنده و مهربان است). و من از تو آمرزش می‌خواهم و به سوی تو توبه می‌کنم.

و قلت - تباركت و تعالیت -:[قالَ] سَوْفَ أَسْتَغْفِرُ لَكُمْ رَبِّی إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ . و أنا أستغفرك و أتوب إلیك.

منابع (۱)
  1. سورة یوسف/ 98.

و تو که بزرگ و برتری، فرمودی: «وَ ما مَنَعَ النّاسَ أَنْ یُؤْمِنُوا إِذْ جاءَهُمُ الْهُدی وَ یَسْتَغْفِرُوا رَبَّهُمْ» (و چیزی مردم را بازنداشت از اینکه وقتی هدایت به سراغشان آمد، ایمان بیاورند و از پروردگارشان آمرزش بخواهند). و من از تو آمرزش می‌خواهم و به سوی تو توبه می‌کنم.

و قلت - تباركت و تعالیت -: وَ ما مَنَعَ النّاسَ أَنْ یُؤْمِنُوا إِذْ جاءَهُمُ الْهُدی وَ یَسْتَغْفِرُوا رَبَّهُمْ . و أنا أستغفرك و أتوب إلیك.

منابع (۱)
  1. الكهف/ 55.

و تو که بزرگ و برتری، فرمودی: «قالَ سَلامٌ عَلَیْکَ سَأَسْتَغْفِرُ لَکَ رَبِّی إِنَّهُ کانَ بِی حَفِیًّا» (گفت: سلام بر تو! به‌زودی از پروردگارم برایت آمرزش خواهم خواست؛ او همواره به من بسیار مهربان بوده است). و من از تو آمرزش می‌خواهم و به سوی تو توبه می‌کنم.

و قلت - تباركت و تعالیت -: قالَ سَلامٌ عَلَیْكَ سَأَسْتَغْفِرُ لَكَ رَبِّی إِنَّهُ كانَ بِی حَفِیًّا . و أنا أستغفرك و أتوب إلیك.

منابع (۱)
  1. سورة مریم/ 47.

و تو که بزرگ و برتری، فرمودی: «فَأْذَنْ لِمَنْ شِئْتَ مِنْهُمْ وَ اسْتَغْفِرْ لَهُمُ اللّهَ إِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَحِیمٌ» (پس به هر کس از آنان که خواستی اجازه بده و از خدا برایشان آمرزش بخواه؛ خدا آمرزنده و مهربان است). و من از تو آمرزش می‌خواهم و به سوی تو توبه می‌کنم.

و قلت - تباركت و تعالیت -: فَأْذَنْ لِمَنْ شِئْتَ مِنْهُمْ وَ اسْتَغْفِرْ لَهُمُ اللّهَ إِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَحِیمٌ . و أنا أستغفرك و أتوب إلیك.

منابع (۱)
  1. النور/ 62.

و تو که بزرگ و برتری، فرمودی: «قالَ یا قَوْمِ لِمَ تَسْتَعْجِلُونَ بِالسَّیِّئَةِ قَبْلَ الْحَسَنَةِ لَوْ لا تَسْتَغْفِرُونَ اللّهَ لَعَلَّکُمْ تُرْحَمُونَ» (گفت: ای قوم من! چرا پیش از نیکی، شتابان بدی را می‌خواهید؟ چرا از خدا آمرزش نمی‌خواهید تا شاید به شما رحم شود؟). و من از تو آمرزش می‌خواهم و به سوی تو توبه می‌کنم.

و قلت - تباركت و تعالیت -: قالَ یا قَوْمِ لِمَ تَسْتَعْجِلُونَ بِالسَّیِّئَةِ قَبْلَ الْحَسَنَةِ لَوْ لا تَسْتَغْفِرُونَ اللّهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ . و أنا أستغفرك و أتوب إلیك.

منابع (۱)
  1. النمل/ 46.

و تو که بزرگ و برتری، فرمودی: «وَ ظَنَّ داوُدُ أَنَّما فَتَنّاهُ فَاسْتَغْفَرَ رَبَّهُ وَ خَرَّ راکِعاً وَ أَنابَ» (و داوود دانست که ما فقط او را آزموده‌ایم؛ پس از پروردگارش آمرزش خواست و تعظیم‌کنان بر زمین افتاد و به سوی خدا بازگشت). و من از تو آمرزش می‌خواهم و به سوی تو توبه می‌کنم.

و قلت - تباركت و تعالیت -: وَ ظَنَّ داوُدُ أَنَّما فَتَنّاهُ فَاسْتَغْفَرَ رَبَّهُ وَ خَرَّ راكِعاً وَ أَنابَ . و أنا أستغفرك و أتوب إلیك.

منابع (۱)
  1. سورة ص/ 24.

و تو که بزرگ و برتری، فرمودی: «اَلَّذِینَ یَحْمِلُونَ الْعَرْشَ وَ مَنْ حَوْلَهُ یُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَ یُؤْمِنُونَ بِهِ وَ یَسْتَغْفِرُونَ لِلَّذِینَ آمَنُوا» (کسانی که عرش را بر دوش دارند و کسانی که پیرامون آن هستند، پروردگارشان را همراه با ستایش به پاکی یاد می‌کنند و به او ایمان دارند و برای مؤمنان آمرزش می‌خواهند). و من از تو آمرزش می‌خواهم و به سوی تو توبه می‌کنم.

و قلت - تباركت و تعالیت -: اَلَّذِینَ یَحْمِلُونَ الْعَرْشَ وَ مَنْ حَوْلَهُ یُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَ یُؤْمِنُونَ بِهِ وَ یَسْتَغْفِرُونَ لِلَّذِینَ آمَنُوا . و أنا أستغفرك و أتوب إلیك.

منابع (۱)
  1. غافر/ 7.

و تو که بزرگ و برتری، فرمودی: «فَاصْبِرْ إِنَّ وَعْدَ اللّهِ حَقٌّ وَ اسْتَغْفِرْ لِذَنْبِکَ وَ سَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّکَ بِالْعَشِیِّ وَ الْإِبْکارِ» (پس شکیبا باش که وعدهٔ خدا حق است، و برای گناهت آمرزش بخواه، و شامگاهان و بامدادان پروردگارت را همراه با ستایش به پاکی یاد کن). و من از تو آمرزش می‌خواهم و به سوی تو توبه می‌کنم.

و قلت - تباركت و تعالیت -: فَاصْبِرْ إِنَّ وَعْدَ اللّهِ حَقٌّ وَ اسْتَغْفِرْ لِذَنْبِكَ وَ سَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ بِالْعَشِیِّ وَ الْإِبْكارِ . و أنا أستغفرك و أتوب إلیك.

منابع (۱)
  1. غافر/ 55.

و تو که بزرگ و برتری، فرمودی: «فَاسْتَقِیمُوا إِلَیْهِ وَ اسْتَغْفِرُوهُ» (پس به سوی او راهِ راست را پیش بگیرید و از او آمرزش بخواهید).

و قلت - تباركت و تعالیت -: فَاسْتَقِیمُوا إِلَیْهِ وَ اسْتَغْفِرُوهُ .

منابع (۱)
  1. فصّلت/ 6.

و من از تو آمرزش می‌خواهم و به سوی تو توبه می‌کنم.

و أنا أستغفرك و أتوب إلیك.

و تو که بزرگ و برتری، فرمودی: «وَ الْمَلائِکَةُ یُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَ یَسْتَغْفِرُونَ لِمَنْ فِی الْأَرْضِ أَلا إِنَّ اللّهَ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ» (و فرشتگان پروردگارشان را همراه با ستایش به پاکی یاد می‌کنند و برای کسانی که در زمین هستند آمرزش می‌خواهند؛ بدانید که خداست که آمرزنده و مهربان است). و من از تو آمرزش می‌خواهم و به سوی تو توبه می‌کنم.

و قلت - تباركت و تعالیت -: وَ الْمَلائِكَةُ یُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَ یَسْتَغْفِرُونَ لِمَنْ فِی الْأَرْضِ أَلا إِنَّ اللّهَ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ . و أنا أستغفرك و أتوب إلیك.

منابع (۱)
  1. الشوری/ 5.

و تو که بزرگ و برتری، فرمودی: «فَاعْلَمْ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلاَّ اللّهُ وَ اسْتَغْفِرْ لِذَنْبِکَ وَ لِلْمُؤْمِنِینَ وَ الْمُؤْمِناتِ وَ اللّهُ یَعْلَمُ مُتَقَلَّبَکُمْ وَ مَثْواکُمْ» (پس بدان که جز خدا خدایی نیست، و برای گناه خودت و برای مردان مؤمن و زنان مؤمن آمرزش بخواه؛ و خدا جای رفت‌وآمد و جای ماندنِ شما را می‌داند). و من از تو آمرزش می‌خواهم و به سوی تو توبه می‌کنم.

و قلت - تباركت و تعالیت -: فَاعْلَمْ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلاَّ اللّهُ وَ اسْتَغْفِرْ لِذَنْبِكَ وَ لِلْمُؤْمِنِینَ وَ الْمُؤْمِناتِ وَ اللّهُ یَعْلَمُ مُتَقَلَّبَكُمْ وَ مَثْواكُمْ . و أنا أستغفرك و أتوب إلیك.

منابع (۱)
  1. سورة محمد/ 19.

و تو که بزرگ و برتری، فرمودی: «وَ لا یَعْصِینَکَ فِی مَعْرُوفٍ فَبایِعْهُنَّ وَ اسْتَغْفِرْ لَهُنَّ اللّهَ إِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَحِیمٌ» (و در هیچ کارِ نیکی نافرمانی تو را نکنند؛ پس با آنان بیعت کن (پیمانِ فرمان‌برداری ببند) و از خدا برایشان آمرزش بخواه؛ خدا آمرزنده و مهربان است). و من از تو آمرزش می‌خواهم و به سوی تو توبه می‌کنم.

و قلت - تباركت و تعالیت -: وَ لا یَعْصِینَكَ فِی مَعْرُوفٍ فَبایِعْهُنَّ وَ اسْتَغْفِرْ لَهُنَّ اللّهَ إِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَحِیمٌ . و أنا أستغفرك و أتوب إلیك.

منابع (۱)
  1. الممتحنة/ 12.

و تو که بزرگ و برتری، فرمودی: «وَ إِذا قِیلَ لَهُمْ تَعالَوْا یَسْتَغْفِرْ لَکُمْ رَسُولُ اللّهِ لَوَّوْا رُؤُسَهُمْ وَ رَأَیْتَهُمْ یَصُدُّونَ وَ هُمْ مُسْتَکْبِرُونَ» (و هنگامی که به آنان گفته می‌شود بیایید تا فرستادهٔ خدا برایتان آمرزش بخواهد، سرهای خود را برمی‌گردانند، و می‌بینی که با تکبر روی می‌گردانند). و من از تو آمرزش می‌خواهم و به سوی تو توبه می‌کنم.

و قلت - تباركت و تعالیت -: وَ إِذا قِیلَ لَهُمْ تَعالَوْا یَسْتَغْفِرْ لَكُمْ رَسُولُ اللّهِ لَوَّوْا رُؤُسَهُمْ وَ رَأَیْتَهُمْ یَصُدُّونَ وَ هُمْ مُسْتَكْبِرُونَ . و أنا أستغفرك و أتوب إلیك.

منابع (۱)
  1. المنافقون/ 5.

و تو که بزرگ و برتری، فرمودی: «اِسْتَغْفِرُوا رَبَّکُمْ إِنَّهُ کانَ غَفّاراً» (از پروردگارتان آمرزش بخواهید که او بسیار آمرزنده است).

و قلت - تباركت و تعالیت -: اِسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ إِنَّهُ كانَ غَفّاراً .

منابع (۱)
  1. سورة نوح/ 10.

و من از تو آمرزش می‌خواهم و به سوی تو توبه می‌کنم.

و أنا أستغفرك و أتوب إلیك.

و تو که بزرگ و برتری، فرمودی: «هُوَ خَیْراً وَ أَعْظَمَ أَجْراً وَ اسْتَغْفِرُوا اللّهَ إِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَحِیمٌ» (که آن بهتر و پاداشش بزرگ‌تر است؛ و از خدا آمرزش بخواهید که خدا آمرزنده و مهربان است). و من از تو آمرزش می‌خواهم و به سوی تو توبه می‌کنم.

و قلت - تباركت و تعالیت -: هُوَ خَیْراً وَ أَعْظَمَ أَجْراً وَ اسْتَغْفِرُوا اللّهَ إِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَحِیمٌ . و أنا أستغفرك و أتوب إلیك.

منابع (۱)
  1. المزّمّل/ 20.

و تو که بزرگ و برتری، فرمودی: «فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّکَ وَ اسْتَغْفِرْهُ إِنَّهُ کانَ تَوّاباً» (پس پروردگارت را همراه با ستایش به پاکی یاد کن و از او آمرزش بخواه، که او بسیار توبه‌پذیر است). و من از تو آمرزش می‌خواهم و به سوی تو توبه می‌کنم.

و قلت - تباركت و تعالیت -: فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَ اسْتَغْفِرْهُ إِنَّهُ كانَ تَوّاباً . و أنا أستغفرك و أتوب إلیك.

منابع (۲)
  1. سورة النصر/ 3.
  2. ورد فی الصحیفة العلویة للسمهانی ص 54. و فی جنة الأمان (مصباح الكفعمی) ص 58 الفصل 13. مرسلا. و فی البلد الأمین ص 36. مرسلا. باختلاف.

متن عربی: «تمام نهج البلاغه»، جلد ۶، صفحهٔ ۴۱۹. «منابع» زیر هر بند، یادداشت‌های گردآورنده به عربی است. گزارش خطا در این متن