خطبههاخطبه ۲۷۲ دقیقه خواندن
خطبهٔ بینقطهٔ عقد ازدواج
خطبهٔ دیگرِ بینقطه و فیالبداههٔ او (ع)، که خطبهٔ عقد ازدواج است
خطبهٔ عقد ازدواج (نکاح) که امام آن را بدیهه (بیآمادگی) و بدون هیچ حرف نقطهدار خواند. نام عروس و داماد و زمان و مکان آن در منابع نیامده است. امام در آن مردم را فرا میخواند که با افراد شایسته خویشاوند شوند و خواستگار را بپذیرند، و میگوید مهریه مانند مهریهای است که پیامبر برای امسلمه قرار داد.
خطاب به: خانوادهٔ عروس و حاضران در مجلس عقد (نامشخص)
ادامه از جایی که بودید: رفتن به همان بند
به نام خداوند بخشندهٔ مهربان
بسم اللّه الرّحمن الرّحیم
قدرت خدای پاک و فضیلتهای پیامبر (ص)
ستایش از آنِ خداست؛ پادشاهِ ستوده، مالکِ پرمهر، صورتبخشِ هر نوزاد، و پناهگاهِ هر راندهشده.
الحمد للّه الملك المحمود، و المالك الودود، مصوّر كلّ مولود، و مآل كلّ مطرود.
همو که بستر زمین را گسترد، کوههای بلند را استوار ساخت، بارانها را فرستاد، و رسیدن به خواستهها را آسان کرد.
ساطح المهاد، و موطّد الأطواد، و مرسل الأمطار، و مسهّل الأوطار.
دانای رازها و دریابندهٔ آنها، درهمکوبندهٔ پادشاهان و نابودکنندهٔ آنان، گردانندهٔ روزگاران و تکرارکنندهٔ آنها، و به جریان اندازندهٔ کارها و به سرانجام رسانندهٔ آنها.
عالم الأسرار و مدركها، و مدمّر الأملاك و مهلكها، و مكوّر الدّهور و مكرّرها، و مورد الأمور و مصدرها.
بخشش او همهگیر شد و ابر انبوهش کمال یافت؛ به درخواست و آرزو پاسخ داد، ریگزار را فراخ گرداند و بارانِ پیاپی فرو فرستاد.
عمّ سماحه و كمل ركامه، و طاوع السّؤال و الأمل، و أوسع الرّمل و أرمل.
او را ستایشی پیوسته میکنم و یگانهاش میدانم، همانگونه که بندهٔ خاشع و نالان او را یگانه دانست.
أحمده حمدا ممدودا و أوحّده كما وحّد الأوّاه.
اوست خدایی که برای ملتها معبودی جز او نیست، و هیچ شکافندهای برای آنچه او متعادل و استوار ساخته وجود ندارد.
و هو اللّه لا إله للأمم سواه، و لا صادع لما عدّله و سوّاه.
محمّد را فرستاد تا پرچمی برای اسلام، پیشوایی برای حاکمان، راهبر و استوارکنندهٔ مردمِ نادان و سسترأی، و باطلکنندهٔ احکامِ بتهای «وَدّ» و «سُواع» باشد. او نشانه نهاد و آموزش داد، و داوری کرد و استوار ساخت.
أرسل محمّدا علما للإسلام، و إماما للحكّام، و مسدّدا للرّعاع، و معطّل أحكام ودّ و سواع؛ علّم و علّم، و حكم و أحكم.
اصول را پیریزی و هموار کرد، و بر وعدهٔ داده شده تأکید ورزید و از کیفر بیم داد.
أصّل الأصول و مهّد، و أكّد الموعود و أوعد.
خداوند گرامیداشتِ خود را به او برساند، روحش را در سرای سلامت به امانت نهد، و بر خاندان و کسانِ بزرگوارش رحمت فرستد؛ تا زمانی که سرابی بدرخشد، راهنمایی تندرو بشتابد، هلالِ ماهی طلوع کند، و صدای «لبّیک» شنیده شود.
أوصل اللّه له الإكرام، و أودع روحه [دار] السّلام، و رحم آله و أهله الكرام، ما لمع رائل، و ملع دالّ، و طلع هلال، و سمع إهلال.
خداوند حفظتان کند! شایستهترین کارها را انجام دهید، راههای حلال را بپیمایید، حرام را دور بیندازید و رهایش کنید، و فرمان خدا را بشنوید و به دل بسپارید.
إعملوا، رعاكم اللّه، أصلح الأعمال، و اسلكوا مسالك الحلال، و اطرحوا الحرام و دعوه، و اسمعوا أمر اللّه وعوه.
پیوند خویشاوندی را برقرار کنید و پاس بدارید، و از خواهشهای نفس سرپیچی کنید و مهارشان سازید.
و صلوا الأرحام و راعوها، و اعصوا الأهواء و اردعوها.
تشویق او (ع) به پذیرش درخواست ازدواج
با اهلِ صلاح و پارسایی (پرهیز از حرام و هر چه شبهه دارد) وصلت کنید، و از گروهِ اهلِ سرگرمی و طمع ببُرید.
و صاهروا أهل الصّلاح و الورع، و صارموا رهط اللّهو و الطّمع.
این کسی که با شما وصلت میکند، در زاد و تبار پاکترینِ آزادمردان است، و در بزرگی و آقایی والاترینِ آنان، و در آبشخور شیرینترینِ آنان.
و مصاهركم أطهر الأحرار مولدا، و أسراهم سؤددا، و أحلاهم موردا.
اینک او به سوی شما آمده و به حریمِ شما فرود آمده است؛ در حالی که عروسِ گرامیِ شما را به همسری میگیرد، و برای او مهریهای قرار میدهد همانگونه که رسول خدا برای امّسلمه مهریه قرار داد.
و ها هو أمّكم و حلّ حرمكم، مملكا عروسكم المكرّمة، و ماهرا لها كما مهر رسول اللّه أمّ سلمة.
او گرامیترین دامادی است که فرزندان به او سپرده شوند، و به آنچه خواسته دست یافته است.
و هو أكرم صهر أودع الأولاد، و ملك ما أراد.
کسی که او را به دامادی بپذیرد نه غفلت کرده و نه به خطا رفته است، و کسی که با او پیوند ببندد نه زیان دیده و نه عیبی به او رسیده است.
و ما سها مملكه و لا وهم، و لا وكس ملاحمه و لا وصم.
از خدا برای شما سرانجامِ ستودهٔ این پیوند و خوشبختیِ همیشگیِ او را میخواهم؛ و خداوند به هر یک الهام فرماید که حالِ خود را اصلاح کند و برای معاد و سرانجامِ خویش آماده شود.
أسأل اللّه لكم إحماد وصاله، و دوام إسعاده، و ألهم كلاّ إصلاح حاله، و الإعداد لمعاده و مآله.
ستایشِ همیشگی از آنِ خداست، و ثنا و ستایش برای فرستادهاش احمد.
و له الحمد السّرمد، و المدح لرسوله أحمد.
منابع (۱)
- ورد فی المستنبط فی القطرة من بحار مناقب النبی و العترة ج 2 ص 179. مرسلا.و فی فضائل آل الرسول للدلفی ص 6. مرسلا. و ورد صدر الخطبة فی مناقب آل أبی طالب ج 2 ص 58. عن الكلبی، عن أبی صالح و أبی جعفر بن بابویه، مرفوعا إلی علی الرضا، عن آبائه، عن علی علیه و علیهم السّلام. و ذكر ابن شهراشوب أنه أورد الخطبة كاملة فی كتابه المخزون المكنون.
متن عربی: «تمام نهج البلاغه»، جلد ۴، صفحهٔ ۱۳۰. «منابع» زیر هر بند، یادداشتهای گردآورنده به عربی است. گزارش خطا در این متن




