کلام علیسخن امیر مؤمنان، به فارسی ساده

سخنانسخن ۳۱۱ دقیقه خواندن

خنده در تشییع جنازه و فراموشی مرگ

سخنی از امام (ع) هنگامی که به دنبال جنازه‌ای می‌رفت و صدای خندهٔ مردی را شنید، پس او (ع) خشمگین شد

بی‌تاریخ

امام همراه تشییع جنازه‌ای بود و صدای خندهٔ مردی را شنید. ناراحت شد و به مردم گفت که انگار مرگ بر دیگران نوشته شده است. زمان و جای تشییع در منابع نیامده.

خطاب به: مردم همراه تشییع و مردی که می‌خندید

بخش‌هایی از این متن در نهج‌البلاغهٔ سید رضی هم آمده است: حکمت ۱۲۲

سخنی از امام (ع) هنگامی که به دنبال جنازه‌ای می‌رفت و صدای خندهٔ مردی را شنید، پس او (ع) خشمگین شد و فرمود:

كلام له علیه السّلام و قد تبع جنازة فسمع رجلا یضحك فغضب علیه السّلام و قال:

ای مردم! انگار مرگ بر کسانی جز ما نوشته شده، و انگار حق بر کسانی جز ما واجب شده است!

یا أیّها النّاس؛ كأنّ الموت علی غیرنا كتب، و كأنّ الحقّ علی غیرنا وجب!.

نهج‌البلاغه، حکمت ۱۲۲
منابع (۱)
  1. ورد فی نثر الدر ج 1 ص 170. مرسلا. و فی كنز العمال ج 15 ص 931 الحدیث 43596. مرسلا. و فی ج 16 ص 125 الحدیث 44150. مرسلا. و فی ص 142 الحدیث 44175. مرسلا. و فی الإعتبار و سلوة العارفین ص 71 الحدیث 26. عن أبی الحسین الحسن بن علی بن محمد بن جعفر الوبری، عن القاضی أبی بكر محمد بن عمر الجعابی الحافظ، عن القاسم بن محمد، عن أبیه، عن أبیه، عن جعفر الصادق، عن أبیه، عن علی السجاد، عن الحسین الشهید، عن علی علیه و علیهم السّلام. باختلاف بین المصادر.

و انگار این مردگانی که می‌بینیم، مسافرانی هستند که به‌زودی به سوی ما بازمی‌گردند! آنان را در گورهایشان جا می‌دهیم و میراثشان را می‌خوریم، انگار که ما پس از آنان جاودانه‌ایم!

و كأنّ الّذی نری من الأموات سفر عمّا قلیل إلینا راجعون؛ نبوّؤهم أجداثهم، و نأكل تراثهم، كأنّا مخلّدون بعدهم!!.

نهج‌البلاغه، حکمت ۱۲۲
منابع (۱)
  1. الّذین نشیّع. ورد فی الإعتبار و سلوة العارفین. بالسند السابق. و فی كنز العمال ج 16 ص 142 الحدیث 44175. و فی تفسیر القمی ج 2 ص 70. مرسلا.

و هر پنددهنده و هر پیشامدِ عبرت‌آموزی را فراموش کرده‌ایم، و هدف هر بلای ویرانگر و فاجعهٔ ریشه‌کنی قرار گرفته‌ایم.

ثمّ قد نسینا كلّ واعظ و واعظة، و رمینا بكلّ‌جائحة و داهیة مستأصلة.

نهج‌البلاغه، حکمت ۱۲۲
منابع (۲)
  1. أمنّا كلّ. ورد فی الإعتبار و سلوة العارفین. بالسند السابق.
  2. جامحة. ورد فی نسخة ابن النقیب ص 329.

متن عربی: «تمام نهج البلاغه»، جلد ۵، صفحهٔ ۱۵۰. «منابع» زیر هر بند، یادداشت‌های گردآورنده به عربی است. گزارش خطا در این متن