سخنانسخن ۳۲۱ دقیقه خواندن
از کدام فتنه باید به خدا پناه برد؟
سخنی از امام (ع)، هنگامی که شنید مردی میگوید: «خدایا، از فتنه (آزمایش و آشوب) به تو پناه میبرم»
امام شنید کسی میگوید «خدایا از فتنه به تو پناه میبرم» و به حاضران گفت این دعا درست نیست، چون هر کس در مال و فرزندش فتنه (آزمون) دارد. باید از فتنههای گمراهکننده پناه برد. زمان و جای آن در منابع نیامده.
خطاب به: حاضران و گویندهی آن دعا
بخشهایی از این متن در نهجالبلاغهٔ سید رضی هم آمده است: حکمت ۹۳
ادامه از جایی که بودید: رفتن به همان بند
پس امام (ع) فرمود:
فقال علیه السّلام:
هیچیک از شما هرگز نگوید: «خدایا، از فتنه به تو پناه میبرم»؛ چون هیچکس نیست مگر اینکه فتنهای (آزمایشی) در بر دارد.
لا یقولنّ أحدكم: اللّهمّ إنّی أعوذ بك من الفتنة. لأنّه لیس أحد إلاّ و هو مشتمل علی فتنة.
اما هر کس پناه میبرد، باید از فتنههای گمراهکننده پناه ببرد.
و لكن من استعاذ فلیستعذ من مضلاّت الفتن.
چون خدای پاک و برتر میفرماید: «وَ اعْلَمُوا أَنَّما أَمْوالُکُمْ وَ أَوْلادُکُمْ فِتْنَةٌ»: و بدانید که داراییها و فرزندانتان فقط فتنه و آزمایشاند.
فإنّ اللّه - سبحانه و تعالی - یقول: وَ اعْلَمُوا أَنَّما أَمْوالُكُمْ وَ أَوْلادُكُمْ فِتْنَةٌ .
منابع (۱)
- الأنفال/ 28.
معنای آن این است که خدای پاک و برتر، بندگانش را با داراییها و فرزندان میآزماید، تا کسی که از روزیِ خود ناخشنود است و کسی که به بهرهٔ خود راضی است، شناخته شود؛ هرچند خدای پاک و برتر، به آنان از خودشان داناتر است، اما برای اینکه کارهایی آشکار شود که با آنها سزاوار پاداش و کیفر میشوند.
و معنی ذلك أنّه - سبحانه و تعالی - یختبر عباده بالأموال و الأولاد، لیتبیّن السّاخط لرزقه، و الرّاضی بقسمه؛ و إن كان - سبحانه و تعالی - أعلم بهم من أنفسهم، و لكن لتظهر الأفعال الّتی بها یستحقّ الثّواب و العقاب.
زیرا برخی از آنان فرزندان پسر را دوست دارند و از فرزندان دختر بدشان میآید، و برخی از آنان فزونیِ دارایی را دوست دارند و از آسیب دیدنِ حال و روزشان بدشان میآید.
لأنّ بعضهم یحبّ الذّكور، و یكره الإناث، و بعضهم یحبّ تثمیر المال، و یكره انثلام الحال.
متن عربی: «تمام نهج البلاغه»، جلد ۵، صفحهٔ ۱۵۱. «منابع» زیر هر بند، یادداشتهای گردآورنده به عربی است. گزارش خطا در این متن

