سخنانسخن ۱۳۷۱ دقیقه خواندن
گریز مصقله بن هبیره به نزد معاویه
سخنی از امام (ع) هنگامی که مصقله بن هبیرهٔ شیبانی به سوی معاویه گریخت
قبیلهٔ بنیناجیه به رهبری خریت بن راشد شورش کرد. معقل بن قیس شورش را سرکوب کرد و حدود پانصد نفر از آنان را اسیر آورد. مصقله بن هبیره شیبانی، کارگزار علی در اردشیرخُرّه، آنان را به پانصد هزار درهم خرید و آزاد کرد. اما در کوفه فقط دویست هزار درهم پرداخت و به شام نزد معاویه گریخت. علی با شنیدن خبر گریز او این سخن را گفت.
خطاب به: یاران و مردم کوفه
ادامه از جایی که بودید: رفتن به همان بند
او اسیرانِ از دین برگشتهٔ بنیناجیه را از کارگزارِ امیر
و كان قد ابتاع سبی بنی ناجیة المرتدّین من عامل أمیر
مؤمنان (ع) خریده و آزاد کرده بود. اما وقتی امام آن مال را از او خواست، در پرداختِ آن خیانت کرد
المؤمنین علیه السّلام و أعتقهم. فلمّا طالبه بالمال خاس به
و به شام گریخت.
و هرب إلی الشام
پس امام (ع) فرمود:
فقال علیه السّلام:
خدا مصقله را رسوا و اندوهگین کند! کار بزرگان را کرد و خیانتِ بدکاران را مرتکب شد و چون بردگان گریخت.
قبّح اللّه مصقلة [و] ترّحه؛ فعل فعل السّادات، و خان خیانة [الفجّار]، و فرّ فرار العبید.
منابع (۳)
- (**) من: قبّح اللّه. إلی: موفوره. ورد فی خطب الشریف الرضی تحت الرقم 44.
- ورد فی الغارات ص 248. مرسلا. و فی أنساب الأشراف ج 2 ص 417. مرسلا.و فی شرح نهج البلاغة لابن أبی الحدید ج 3 ص 145. عن ابن أبی سبف، عن أبی الصلت، عن ذهل بن الحارث، عن علی علیه السّلام.
- ورد فی شرح نهج البلاغة لابن أبی الحدید ج 3 ص 145. عن ابن أبی سیف، عن أبی الصلت، عن ذهل بن الحارث، عن علی علیه السّلام. و فی الغارات ص 248.مرسلا. و فی تاریخ الطبری ج 4 ص 100. عن أبی مخنف، عن أبی الصلت الأعور، عن ذهل بن الحارث، عن علی علیه السّلام. و فی تاریخ مدینة دمشق ج 58 ص 271. عن أبی الفضل بن ناصر، عن جعفر بن یحیی، عن أبی نصر الوائلی، عن الحصیب، عن عبد اللّه، عن عبد الكریم بن أبی عبد الرحمن، عن أبیه، عن احمد بن سلیمان، عن محمد بن عبید، عن العلاء بن راشد، عن زید بن عبید أبی حاتم، عن علی علیه السّلام. و ورد الفاجر فی المصادر السابقة.
هنوز ستایشگرِ خود را به سخن نیاورده بود که خاموشش کرد، و هنوز سخنِ وصفکنندهٔ خود را راست نشان نداده بود که سرافکندهاش ساخت.
فما أنطق مادحه حتّی أسكته، و لا صدّق واصفه حتّی بكّته.
آگاه باشید! به خدا سوگند، اگر میماند، هر چه در توانش بود از او میگرفتیم و برای پرداختِ آن مال، منتظر میماندیم تا داراییاش فراوان شود.
أما و اللّه لو أنّه أقام لأخذنا [منه] میسوره، و انتظرنا بماله موفوره.
منابع (۲)
- ورد فی المصادر السابقة.
- ورد فی المصادر السابقة.
متن عربی: «تمام نهج البلاغه»، جلد ۵، صفحهٔ ۵۲۵. «منابع» زیر هر بند، یادداشتهای گردآورنده به عربی است. گزارش خطا در این متن




