سخنانسخن ۲۰۱ دقیقه خواندن
قطع رابطه با خویشان مرگ را زود میرساند
سخنی از امام (ع) خطاب به ابنکوّاء یشکری
عبدالله بن کوّاء یشکری شنید که امام میفرماید: «از گناهانی که مرگ را زود میرسانند به خدا پناه میبرم.» پرسید: «ای امیرمؤمنان، مگر گناهانی هست که مرگ را زود برساند؟» امام فرمود: «آری، وای بر تو! بریدن از خویشاوندان. خانوادهای که گناهکار باشند ولی دور هم جمع شوند و همدیگر را یاری کنند، خدا روزیشان میدهد؛ و خانوادهای که پرهیزگار باشند ولی از هم جدا شوند و پیوندشان را ببرند، خدا محرومشان میکند.» ابنکوّاء اهل کوفه بود و امام او را در دورهٔ خلافتش در کوفه میشناخت.
خطاب به: عبدالله بن کوّاء یشکری
ادامه از جایی که بودید: رفتن به همان بند
هنگامی که از امام شنید که میفرماید: «به خدا پناه میبرم از گناهانی که نابودی را زود میآورد»، گفت: «ای امیر مؤمنان! آیا گناهانی هست که نابودی را زود بیاورد؟»
لمّا سمعه یقول: أعوذ باللّه من الذنوب التی تعجل الفناء فقال یا أمیر المؤمنین؛ أتكون ذنوب تعجل الفناء؟.
پس امام (ع) فرمود:
فقال علیه السّلام:
آری، وای بر تو! بریدن از خویشاوندان.
نعم ویلك. قطیعة الرّحم.
چه بسا اهل یک خانه دور هم جمع میشوند و با دارایی خود به هم یاری میرسانند، هرچند بدکار باشند؛ پس خدا به آنان روزی میدهد.
إنّ أهل البیت لیجتمعون و یتواسون و هم فجرة فیرزقهم اللّه
و چه بسا اهل یک خانه از هم پراکنده میشوند و از یکدیگر میبُرند؛ پس خدا محرومشان میکند، هرچند پرهیزگار باشند.
و إنّ أهل البیت لیتفرّقون و یقطع بعضهم بعضا فیحرمهم اللّه و هم أتقیاء.
منابع (۱)
- ورد فی الكافی للكلینی ج 2 ص 346 الحدیث 7. عن عدة من أصحابنا، عن احمد بن أبی عبد اللّه، عن أبیه، مرفوعا عن أبی حمزة الثمالی، عن علی علیه السّلام. و فی الدعوات ص 61 الحدیث 151. مرسلا.
متن عربی: «تمام نهج البلاغه»، جلد ۵، صفحهٔ ۶۵. «منابع» زیر هر بند، یادداشتهای گردآورنده به عربی است. گزارش خطا در این متن

