سخنانسخن ۱۹۱ دقیقه خواندن
به مرد پرگو: آنچه به کارت آید بگو
سخنی از امام (ع) هنگامی که بر مردی گذشت که پرگویی و سخنِ بیهوده میکرد
امام از کنار مردی گذشت که زیاد و بیهوده حرف میزد. به او فرمود: «ای مرد، تو داری نامهای را برای پروردگارت به دو نگهبانت (فرشتگان نویسندهٔ اعمال) دیکته میکنی. پس آنچه به کارت میآید بگو و آنچه به کارت نمیآید رها کن.» زمان و جای آن معلوم نیست.
خطاب به: مردی که سخن بیهوده بسیار میگفت و امام از کنارش گذشت
ادامه از جایی که بودید: رفتن به همان بند
پس امام (ع) به او فرمود:
فقال علیه السّلام له:
ای مرد! تو داری برای دو فرشتهٔ نگهبانت نامهای به سوی پروردگارت املا میکنی؛ پس از چیزی سخن بگو که به کارت میآید، و آنچه را به کارت نمیآید رها کن.
یا هذا إنّك تملی علی حافظیك كتابا إلی ربّك؛ فتكلّم بما یعنیك، و دع ما لا یعنیك.
منابع (۱)
- ورد فی أمالی الصدوق ص 85 الحدیث 53-4. عن علی بن احمد الدقاق، عن محمد بن هارون الصوفی، عن عبید اللّه بن موسی الرویانی، عن عبد العظیم الحسنی، عن سلیمان بن جعفر الجعفری، عن موسی الكاظم، عن أبیه، عن أبیه، عن علی السجاد، عن الحسین الشهید، عن علی علیه و علیهم السّلام. و فی من لا یحضره الفقیه ج 4 ص 272 الحدیث 837-17. مرسلا. و فی روضة الواعظین ص 370. مرسلا. و فی الحقائق ص 65. مرسلا.
متن عربی: «تمام نهج البلاغه»، جلد ۵، صفحهٔ ۶۵. «منابع» زیر هر بند، یادداشتهای گردآورنده به عربی است. گزارش خطا در این متن


