سخنانسخن ۲۸۱ دقیقه خواندن
دوستان و دشمنان اهلبیت؛ پاسخ به حنش
سخنی از امام (ع) در پاسخ به حنش بن معتمر، از یارانش
حنش بن معتمر (از یاران کوفیِ امام) نزد امام آمد و پرسید: ای امیرمؤمنان، شب را چگونه آغاز کردی؟ امام گفت: دوستدار دوستداران و دشمن دشمنان خود؛ و سپس برای حنش معیاری برای سنجیدن دوستی اهلبیت گفت (آزمودن دل). جای دقیق و سال معلوم نیست. چون راوی کوفی است، به احتمال در کوفه و در سالهای خلافت بوده.
خطاب به: حنش (حبیش) بن معتمر، از یاران امام
ادامه از جایی که بودید: رفتن به همان بند
سخنی از امام (ع)، هنگامی که حنش بن معتمر، که از یارانش بود، به او گفت:
كلام له علیه السّلام لمّا قال له حنش بن المعتمر و هو من أصحابه:
ای امیر مؤمنان! شامگاهت را چگونه آغاز کردی؟
كیف أمسیت یا أمیر المؤمنین؟
امام (ع) فرمود:
فقال علیه السّلام:
شامگاه را آغاز کردم در حالی که دوستدارِ دوستدارمان هستم و دشمنِ دشمنمان.
أمسیت محبّا لمحبّنا، و مبغضا لمبغضنا.
و دوستدار ما شامگاه را شادمان از دوستی ما آغاز کرد، به سبب رحمتی از خدا که چشمبهراهش بود. و دشمن ما شامگاه را آغاز کرد در حالی که «بُنْیانَهُ عَلی شَفا جُرُفٍ هارٍ» بنای خود را بر لبهٔ پرتگاهی فروریزنده پایه میگذارد؛ و گویی همین حالا «فَانْهارَ بِهِ فِی نارِ جَهَنَّمَ» آن بنا با او در آتش دوزخ فرو ریخته است.
و أمسی محبّنا مغتبطا بحبّنا برحمة من اللّه كان ینتظرها، و أمسی عدوّنا یؤسّس بُنْیانَهُ عَلی شَفا جُرُفٍ هارٍ ، فكأنّ قد فَانْهارَ بِهِ فِی نارِ جَهَنَّمَ.
منابع (۱)
- التوبة/ 109.
و گویی درهای بهشت به روی اهلش گشوده شده است؛ پس گوارا باد بر اهل رحمت، رحمتشان! و نگونبختی باد بر اهل آتش، و آتش جایگاه آنان است.
و كأنّ أبواب الجنّة قد فتحت لأهلها؛ فهنیئا لأهل الرّحمة رحمتهم، و التّعس لأهل النّار و النّار مثوی لهم.
ای حنش! هر کس خوش دارد بداند که دوستدار ماست یا دشمن ما، باید دلش را بیازماید.
یا حنش؛ من سرّه أن یعلم أمحبّ هو لنا أم مبغض لنا فلیمتحن قلبه.
اگر دوست ما را دوست دارد، دشمن ما نیست؛ و اگر با دوست ما دشمنی میورزد، دوستدار ما نیست.
فإن كان یحبّ ولیّنا فلیس بمبغض لنا، و إن كان یبغض ولیّنا فلیس بمحبّ لنا.
خدای برتر به سود دوستدار ما، بر دوستیِ ما پیمان گرفته است و نام دشمن ما را در قرآنِ سراسر حکمت نوشته است.
إنّ اللّه - تعالی - أخذ المیثاق لمحبّنا بمودّتنا، و كتب فی الذّكر الحكیم اسم مبغضنا.
منابع (۱)
- ورد فی الغارات ص 399. عن حبیش بن المعتمر، عن علی علیه السّلام. و فی أمالی المفید ص 333 الحدیث 4. عن أبی الحسن علی بن خالد المراغی، عن القاسم بن محمد الدلال، عن إسماعیل بن محمد المزنی، عن عثمان بن سعید، عن أبی الحسن التمیمی، عن سبرة بن زیاد، عن الحكم بن عتیبة، عن حنش بن المعتمر، عن علی علیه السّلام. و فی أمالی الطوسی ص 111. عن أبی علی الحسن بن محمد الطوسی، عن أبیه، عن محمد بن محمد، عن أبی الحسن علی ابن خالد المراغی، عن القاسم بن محمد الدلال، عن سبرة بن زیاد، عن الحكم ابن عتیبة، عن خنیس بن المعتمر، عن علی علیه السّلام. و فی كشف الغمة ج 2 ص 8. مرسلا عن حبش بن المعتمر، عن علی علیه السّلام. و فی جامع الأخبار للسبزواری ص 237 الحدیث 605-4. مرسلا. و فی العسل المصفی ج 1 ص 241 الحدیث 169. مرسلا. و فی بشارة المصطفی ص 45. عن أبی علی الحسن ابن محمد بن الحسن الطوسی، عن أبیه، عن الشیخ المفید أبی عبد اللّه محمد بن محمد بن النعمان، أبی الحسن علی بن خالد المراغی، عن القاسم أبی محمد الدلاك، عن سبرة بن زیاد، عن الحكم بن عیینة، عن الحسن بن المعتمر، عن علی علیه السّلام. باختلاف بین المصادر.
متن عربی: «تمام نهج البلاغه»، جلد ۵، صفحهٔ ۱۲۶. «منابع» زیر هر بند، یادداشتهای گردآورنده به عربی است. گزارش خطا در این متن





