سخنانسخن ۶۳۱ دقیقه خواندن
حکم دو مردی که از بیتالمال دزدیدند
سخنی از امام (ع) هنگامی که دو مرد را که از مال خدا دزدی کرده بودند نزد او آوردند
دو مرد را که از بیتالمال (خزانهٔ عمومی مسلمانان) دزدی کرده بودند نزد امام آوردند. یکی از بردگان بیتالمال بود و دیگری از مردم عادی. امام دربارهٔ برده فرمود کیفر دزدی (حد) بر او نیست، چون مال خدا را مال خدا خورده است. دست مرد دیگر را برید و دستور داد تا خوبشدن دستش با روغن و گوشت از او پذیرایی کنند.
خطاب به: کارگزاران و حاضران که دو دزد را آورده بودند
ادامه از جایی که بودید: رفتن به همان بند
سخنی از امام (ع) هنگامی که دو مرد را که از مال خدا (دارایی عمومی مسلمانان) دزدی کرده بودند نزد او آوردند؛ یکی از آن دو، بردهای از مال خدا بود
كلام له علیه السّلام لمّا رفع إلیه رجلان سرقا من مال اللّه، أحدهما عبد من مال اللّه
و دیگری از عامهٔ مردم.
و الآخر من عرض الناس
پس امام (ع) فرمود:
فقال علیه السّلام:
اما این یکی، خودش از مال خداست و حدی (کیفر شرعی) بر او نیست؛ بخشی از مال خدا، بخشی دیگر را خورده است.
*أمّا هذا فهو من مال اللّه و لاحدّ علیه؛ مال اللّه أكل بعضه بعضا.
و اما آن دیگری، حد سخت بر اوست.
و أمّا الآخر فعلیه الحدّ الشّدید.
پس دست او را برید، سپس دستور داد به او روغن و گوشت بخورانند تا دستش خوب شد.
فقطع یده، ثم أمر أن یطعم السمن و اللحم حتی برأت منه.
سپس فرمود:
ثم قال:
بردهٔ من هرگاه از من بدزدد، دستش را نمیبُرم.
عبدی إذا سرقنی لم أقطعه.
و بردهٔ من هرگاه از کسی غیر از من بدزدد، دستش را میبُرم.
و عبدی إذا سرق غیری قطعته.
و بردهٔ حکومت هرگاه دزدی کند، دستش را نمیبُرم؛ زیرا او خودش فیء (دارایی عمومی حکومت) است.
و عبد الإمارة إذا سرق لم أقطعه، لأنّه فیء.
منابع (۱)
- ورد فی الكافی للكلینی ج 7 ص 237 الحدیث 20. عن علی بن إبراهیم، عن أبیه، عن النوفلی، عن السكونی، عن جعفر الصادق، عن علی علیهما السّلام. و فی تهذیب الأحكام ج 10 ص 111 الحدیث 43-54. بالسند الوارد فی الكافی.
متن عربی: «تمام نهج البلاغه»، جلد ۵، صفحهٔ ۲۷۳. «منابع» زیر هر بند، یادداشتهای گردآورنده به عربی است. گزارش خطا در این متن




