کلام علیسخن امیر مؤمنان، به فارسی ساده

نامه‌هانامه ۱۱۱ دقیقه خواندن

وقت نمازهای روزانه، برای فرمانداران

نامهٔ او (ع) به فرمانداران سرزمین‌ها دربارهٔ تعیین وقت‌های نمازها

میان ۳۶ تا ۴۰ قنامعلوم؛ احتمالاً کوفهتاریخ تقریبی

نامهٔ همگانی به فرمانداران شهرها دربارهٔ وقت نمازهای روزانه، تا پیش‌نمازان همان را به کار ببندند: ظهر وقتی سایه به اندازهٔ جای خوابیدن بز شود؛ عصر تا وقتی آفتاب هنوز سفید و زنده است؛ مغرب هنگام افطار روزه‌دار؛ عشا پس از ناپدیدشدن سرخی غروب (شفق) تا یک‌سوم شب؛ صبح وقتی صورت یار دیده شود. و نماز را به اندازهٔ توان ضعیف‌ترین نمازگزار بخوانند. مناسبت و سال آن روشن نیست.

خطاب به: فرمانداران شهرها (امرای بلاد)

به نام خداوند بخشندهٔ مهربان

بسم اللّه الرّحمن الرّحیم

از بندهٔ خدا، علی، امیر مؤمنان، به فرمانداران سرزمین‌ها.

من عبد اللّه علیّ أمیر المؤمنین إلی أمراء البلاد.

منابع (۱)
  1. ورد فی

اما بعد، نماز ظهر را با مردم تا زمانی بخوانید که سایهٔ آفتاب به اندازهٔ خوابگاه یک بز برگردد.

أمّا بعد؛ فصلّوا بالنّاس الظّهر حتّی تفیء الشّمس مثل مربض العنز.

منابع (۲)
  1. (**) من: أمّا بعد؛ فصلّوا. إلی: فتّانین. ورد فی كتب الشریف الرضی تحت الرقم 52.
  2. حین. ورد فی نسخة العام 400 ص 389. و نسخة ابن المؤدب ص 295. و نسخة الإسترابادی ص 460.

و نماز عصر را با آنان در بخشی از روز بخوانید که خورشید هنوز سپید و زنده است؛ هنگامی که بشود در آن دو فرسخ راه پیمود.

و صلّوا بهم العصر و الشّمس بیضاء حیّة فی عضو من النّهار حین یسار فیها فرسخان.

منابع (۲)
  1. ضاحیة. ورد فی كتاب الإعجاز و الإیجاز ص 42. مرسلا.
  2. یشارفها فیء فرسخین. ورد فی المصدر السابق.

و نماز مغرب را با آنان هنگامی بخوانید که روزه‌دار افطار می‌کند و حاجی روانه می‌شود (از عرفات به مشعر می‌رود).

و صلّوا بهم المغرب حین یفطر الصّائم، و یدفع الحاجّ.

و نماز عشای پایانی را با آنان از هنگام پنهان شدن شفق (سرخی افق پس از غروب) تا یک‌سوم شب بخوانید.

و صلّوا بهم العشاء الآخرة حین یتواری الشّفق إلی ثلث اللّیل.

و نماز صبح را با آنان زمانی بخوانید که مرد چهرهٔ همراهش را می‌شناسد.

و صلّوا بهم الغداة و الرّجل یعرف وجه صاحبه.

و با آنان به اندازهٔ نمازِ ناتوان‌ترینشان نماز بخوانید، و مردم را به سختی و آزمایش نیندازید.

و صلّوا بهم صلاة أضعفهم، و لا تكونوا فتّانین.

متن عربی: «تمام نهج البلاغه»، جلد ۷، صفحهٔ ۳۴. «منابع» زیر هر بند، یادداشت‌های گردآورنده به عربی است. گزارش خطا در این متن