نامهها
۷۹ نامه.
نامهها ۱ تا ۲۵
- نامه ۱، میان ۱۱ تا ۳۵ قبه سلمان: دنیا مانند مار استاز بندهٔ خدا، علی بن ابیطالب، به سلمان.
- نامه ۲، میان ۱۱ تا ۳۵ قتسلیت به سلمان برای مرگ همسرشاز بندهٔ خدا، علی بن ابیطالب، به سلمان.
- نامه ۳، میان ۳۵ تا ۳۶ قبرابری همه در بیتالمال؛ به عمار و ابوالهیثماز بندهٔ خدا، علی، امیر مؤمنان، به عمار بن یاسر و ابوالهیثم بن تیهان.
- نامه ۴، میان ۳۶ تا ۳۷ قشادی و اندوه برای دنیا؛ به ابن عباساز بندهٔ خدا، علی، امیر مؤمنان، به عبدالله بن عباس.
- نامه ۵، میان ۳۶ تا ۴۰ قروزگار دو روز است؛ به ابن عباساز بندهٔ خدا، علی، امیر مؤمنان، به عبدالله بن عباس.
- نامه ۶، میان ۳۶ تا ۴۰ قاندرزهای زندگی به حارث همدانیاز بندهٔ خدا، علی بن ابیطالب، امیر مؤمنان، به حارث هَمدانی.
- نامه ۷، میان ۳۵ تا ۳۶ قبه معاویه در نخستین روزهای خلافتاز بندهٔ خدا، علی، امیر مؤمنان، به معاویة بن ابیسفیان. اما بعد، تو میدانی که من دربارهٔ شما حجت را تمام کردم و از شما روی برگرداندم، تا آنکه کاری پیش آمد که نه گریزی از آن بود و نه راهی برای جلوگیریاش.
- نامه ۸، میان ۳۵ تا ۳۶ قبه فرماندهان سپاه: حق مردم را کم نگذاریداما بعد، آنچه پیشینیان شما را نابود کرد، فقط این بود که حقِ مردم را از آنان دریغ کردند و مردم ناچار آن را خریدند؛ و مردم را به باطل واداشتند و آنان هم پیروی کردند. شما را دربارهٔ کشاورزانِ زمین به خدا سوگند میدهم که مبادا نزد شما به آنان ستم شود.
- نامه ۹، ۳۶ قحق دوسویهٔ فرمانده و سپاهیانبه نام خداوند بخشندهٔ مهربان. از بندهٔ خدا، علی بن ابیطالب، امیر مؤمنان، به نگهبانان پایگاههای نظامی و مرزی.
- نامه ۱۰، ۳۶ قبه مأموران مالیات: از هوس بپرهیزید، منصف باشیداز بندهٔ خدا، علی، امیر مؤمنان، به مأمورانِ خراج. سلام بر شما.
- نامه ۱۱، میان ۳۶ تا ۴۰ قوقت نمازهای روزانه، برای فرمانداراناز بندهٔ خدا، علی، امیر مؤمنان، به فرمانداران سرزمینها.
- نامه ۱۲، صفر ۳۶ قبه مردم مصر، همراه قیس بن سعداز بندهٔ خدا، علی بن ابیطالب، امیر مؤمنان، به هر مؤمن و مسلمانی که این نامهام به او میرسد.
- نامه ۱۳، میان ۳۷ تا ۳۸ قبه فرماندار مکه: حج و رسیدگی به مردماز بندهٔ خدا، علی، امیر مؤمنان، به قُثَم بن عباس.
- نامه ۱۴، ۳۶ قبرابری مردم در حق؛ به اسود بن قطبهاز بندهٔ خدا، علی، امیر مؤمنان، به اسود بن قطبه.
- نامه ۱۵، ربیعالثانی ۳۶ قبه طلحه، زبیر و عایشه پیش از جملاز بندهٔ خدا، علی، امیر مؤمنان، به طلحه، زبیر و عایشه.
- نامه ۱۶، ربیعالثانی ۳۶ قماجرای عثمان برای کوفیان، در راه بصرهاز بندهٔ خدا و ولیّ او، علی بن ابیطالب، امیر مؤمنان، به مؤمنان و مسلمانانِ کوفه، پیشانیِ یاوران (سرآمدِ یاریکنندگانِ دین) و کوهانِ عرب (بلندپایگان عرب). اما بعد، من شما را از ماجرای عثمان باخبر میکنم تا شنیدنش مانند دیدنش باشد:
- نامه ۱۷، جمادیالاول ۳۶ قستمگر یا ستمدیده؛ فراخوان کوفیان از ذیقاراز بندهٔ خدا، علی، امیر مؤمنان، به مؤمنان و مسلمانانی که در کوفهاند.
- نامه ۱۸، جمادیالاول ۳۶ قبه ابوموسی: مردم را همراه هاشم بفرستاز بندهٔ خدا، علی، امیر مؤمنان، به عبدالله بن قیس.
- نامه ۱۹، جمادیالاول ۳۶ قبه ابوموسی: یا آماده شو یا کنار برواز بندهٔ خدا، علی، امیر مؤمنان، به عبدالله بن قیس.
- نامه ۲۰، جمادیالاول ۳۶ قبه ابوموسی: کوفه را واگذار و برواز بندهٔ خدا، علی، امیر مؤمنان، به عبدالله بن قیس.
- نامه ۲۱، رجب ۳۶ قخبر پیروزی در جنگ جمل برای کوفیاناز بندهٔ خدا، علی بن ابیطالب، امیر مؤمنان، به مردم کوفه.
- نامه ۲۲، رجب ۳۶ قبه ابن عباس دربارهٔ مردم بصره و بنیتمیماز بندهٔ خدا، علی، امیر مؤمنان، به عبدالله بن عباس.
- نامه ۲۳، رجب ۳۶ قحقگویی و هشدار دربارهٔ فتنههای بصرهاز بندهٔ خدا، علی، امیر مؤمنان، به عبدالله بن عباس.
- نامه ۲۴، میان ۳۶ تا ۳۷ قتقسیم بیتالمال بصره میان مردماز بندهٔ خدا، علی، امیر مؤمنان، به عبدالله بن عباس.
- نامه ۲۵، میان ۳۶ تا ۴۰ قبه یک کارگزار: حسابت را بفرستاز بندهٔ خدا، علی، امیر مؤمنان، به (؟).
نامهها ۲۶ تا ۵۰
- نامه ۲۶، میان ۳۹ تا ۴۰ قسرزنش ابن عباس برای بردن بیتالمالاز بندهٔ خدا، علی، امیر مؤمنان، به عبدالله بن عباس.
- نامه ۲۷، میان ۳۹ تا ۴۰ قسهم ابن عباس از بیتالمال، برابر دیگراناز بندهٔ خدا، علی، امیر مؤمنان، به عبدالله بن عباس.
- نامه ۲۸، میان ۳۶ تا ۳۹ قبه زیاد بن ابیه: دست به بیتالمال نزناز بندهٔ خدا، علی، امیر مؤمنان، به زیاد بن ابیه.
- نامه ۲۹، میان ۳۶ تا ۴۰ قبه زیاد بن ابیه: فروتنی و میانهرویاز بندهٔ خدا، علی، امیر مؤمنان، به زیاد بن ابیه.
- نامه ۳۰، ۳۶ قعثمان بن حنیف و مهمانی اشراف بصرهاز بندهٔ خدا، علی، امیر مؤمنان، به عثمان بن حنیف.
- نامه ۳۱، رجب ۳۶ قفرمانداری امانت است؛ به اشعث در آذربایجاناز بندهٔ خدا، علی، امیر مؤمنان، به اشعث بن قیس.
- نامه ۳۲، میان ۳۶ تا ۴۰ قسند خرید خانهٔ دنیا؛ به شریح قاضیای شریح! به من خبر رسیده است که خانهای به هشتاد دینار خریدهای، و برایش سندی نوشتهای، و در آن گواهانی گرفتهای؟
- نامه ۳۳، رجب ۳۶ قدعوت معاویه به بیعت، به دست جریر بجلیاز بندهٔ خدا، علی، امیر مؤمنان، به معاویه پسر ابوسفیان.
- نامه ۳۴، ۳۶ قبه جریر: از معاویه پاسخ قطعی بگیراز بندهٔ خدا، علی، امیر مؤمنان، به جریر بن عبدالله.
- نامه ۳۵، میان ۳۶ تا ۴۰ قبرکناری بیسرزنش عمر بن ابیسلمه از بحریناز بندهٔ خدا، علی، امیر مؤمنان، به عمر بن ابیسلمهٔ مخزومی.
- نامه ۳۶، ۳۶ قفراخواندن مخنف بن سلیم از اصفهان به جهاداز بندهٔ خدا، امیر مؤمنان، علی بن ابیطالب، به مخنف بن سلیم ازدی.
- نامه ۳۷به بزرگان یاران: اسلام، قبر و میراث پیامبریبه نزدیکان درگاه در عالم سایهها (پیش از آفرینش این جهان)، آزمودهشدگان به بلا و گرفتاری، شتابندگان در فرمانبرداری، و یقیندارندگان به بازگشت (برگشتن به دنیا پیش از قیامت).
- نامه ۳۸، ۳۶ قپرهیز سپاه از آزار مردم سر راهاز بندهٔ خدا، علی، امیر مؤمنان، به کسانی از مأموران خراج (مالیاتِ زمینِ کشاورزی) و کارگزاران شهرها که سپاه از کنارشان میگذرد.
- نامه ۳۹، میان ۳۷ تا ۴۰ قبه منذر بن جارود: درستکاری پدرت مرا فریفتاز بندهٔ خدا، علی، امیر مؤمنان، به منذر بن جارود عبدی.
- نامه ۴۰، میان ۳۶ تا ۳۹ قهشدار به مصقله: سهم همه در بیتالمال برابراز بندهٔ خدا، علی، امیر مؤمنان، به مصقله بن هبیره شیبانی.
- نامه ۴۱، میان ۳۸ تا ۳۹ قمطالبهٔ پانصد هزار درهم از مصقلهاز بندهٔ خدا، امیر مؤمنان، علی بن ابیطالب، به مصقله بن هبیرهٔ شیبانی.
- نامه ۴۲، میان ۳۶ تا ۴۰ قرفتار با غیرمسلمانان همپیمان، به عمر بن ابیسلمهاز بندهٔ خدا، علی، امیر مؤمنان، به عمر بن ابیسلمهٔ ارحبی.
- نامه ۴۳، میان ۳۶ تا ۳۷ قسهل بن حنیف و گریختگان به سوی معاویهاز بندهٔ خدا، علی، امیر مؤمنان، به سهل بن حُنیف.
- نامه ۴۴، ربیعالثانی ۳۶ قبه عثمان بن حنیف در آستانهٔ جنگ جملاز بندهٔ خدا، علی، امیر مؤمنان، به عثمان بن حنیف.
- نامه ۴۵، میان ۳۶ تا ۴۰ قپاسخ به غلام آزادشدهای که مال خواستاما بعد، این مالِ دنیا که در دست توست، پیش از تو صاحبان دیگری داشت و پس از تو نیز به صاحبان دیگری میرسد؛ و از این مال، تنها چیزی از آنِ توست که برای خودت از پیش فرستادهای.
- نامه ۴۶، ۳۹ قسرزنش کمیل برای رها کردن مرز هیتاز بندهٔ خدا، علی، امیر مؤمنان، به کمیل بن زیاد نخعی.
- نامه ۴۷، ۳۸ قبخشش و هشدار به مردم بصرهاز بندهٔ خدا، علی، امیر مؤمنان، به هر مؤمن و مسلمانِ ساکن بصره که این نامهام بر او خوانده میشود.
- نامه ۴۸، ۳۶ قبه عمرو عاص: دنیا آدم را سرگرم میکنداز بندهٔ خدا، علی، امیر مؤمنان، به عمرو عاص.
- نامه ۴۹، صفر ۳۷ قبه عمرو عاص: از گذشته عبرت بگیراز بندهٔ خدا، علی، امیر مؤمنان، به عمرو عاص.
- نامه ۵۰، میان ۳۶ تا ۳۷ قمعاملهٔ دین عمرو عاص با دنیای معاویهاز بندهٔ خدا، علی، امیر مؤمنان، به بینشانِ بریدهنسل، پسرِ بینشانِ بریدهنسل، عمرو بن عاص بن وائل، کینهتوز و دشمنِ محمد و خاندان محمد در جاهلیت (دورانِ پیش از اسلام) و اسلام.
نامهها ۵۱ تا ۷۵
- نامه ۵۱، ۳۶ قفرماندهی مالک اشتر بر پیشاهنگان سپاهاز بندهٔ خدا، علی، امیر مؤمنان، به زیاد بن نضر و شریح بن هانئ.
- نامه ۵۲، شوال ۳۶ قدعوت معاویه و شامیان به کتاب خدااز بندهٔ خدا، علی، امیر مؤمنان، به معاویه و مردمی که نزد او هستند.
- نامه ۵۳، ۳۶ قرد ادعاهای معاویه دربارهٔ خلیفهها و عثماناز بندهٔ خدا، علی، امیر مؤمنان، به معاویه پسر ابوسفیان.
- نامه ۵۴، ۳۶ قدعوت معاویه به نبرد تنبهتناز بندهٔ خدا و پسر بندهٔ او، علی بن ابیطالب، برادر فرستادهٔ خدا (ص)، پسرعمو و جانشین او، غسلدهنده و کفنکننده و پردازندهٔ بدهی او، همسر دختر پاکدامنش بتول، و پدر دو نوهاش حسن و حسین، به معاویه پسر ابوسفیان.
- نامه ۵۵، میان ۳۶ تا ۴۰ قرد تهمتهای معاویه و هشدار از ستماز بندهٔ خدا، علی، امیر مؤمنان، به معاویه پسر ابوسفیان.
- نامه ۵۶، میان ۳۶ تا ۴۰ قپند به معاویه: دنیا سرای تجارت استاز بندهٔ خدا، علی، امیر مؤمنان، به معاویه پسر ابوسفیان.
- نامه ۵۷، میان ۳۶ تا ۳۷ قبه معاویه: برای آنچه میماند کار کناز بندهٔ خدا، علی، امیر مؤمنان، به معاویه پسر ابوسفیان.
- نامه ۵۸، میان ۳۶ تا ۳۹ قمبادلهٔ اسیران با معاویهاز بندهٔ خدا، علی بن ابیطالب، امیر مؤمنان، به معاویة بن ابیسفیان.
- نامه ۵۹، ۳۶ قرد اتهام کشتن طلحه و زبیراز بندهٔ خدا، علی، امیر مؤمنان، به معاویه پسر ابوسفیان.
- نامه ۶۰، میان ۳۶ تا ۳۸ قرد ادعای معاویه برای حکومت بر مسلماناناز بندهٔ خدا، علی، امیر مؤمنان، به معاویه پسر ابوسفیان.
- نامه ۶۱، میان ۳۶ تا ۳۷ قدودلی در جواب دادن به معاویهاز بندهٔ خدا، علی، امیر مؤمنان، به معاویة بن ابیسفیان.
- نامه ۶۲، ۳۶ قبیعت من بر معاویه هم واجب استاز بندهٔ خدا، علی بن ابیطالب، امیر مؤمنان، به معاویه بن صخر بن حرب.
- نامه ۶۳، ۳۶ قبرتری خاندان پیامبر، در پاسخ به معاویهاز بندهٔ خدا، علی، امیر مؤمنان، به معاویه پسر ابوسفیان.
- نامه ۶۴، صفر ۳۷ قفرق بنیهاشم و بنیامیه در روزهای صفیناز بندهٔ خدا، علی بن ابیطالب، امیر مؤمنان، به معاویة بن ابیسفیان.
- نامه ۶۵، صفر ۳۷ قپذیرش داوری به خاطر قرآن، نه معاویهاز بندهٔ خدا، علی، امیر مؤمنان، به معاویه پسر ابوسفیان.
- نامه ۶۶، ۳۷ قبه حصین بن منذر: بازماندگان شمشیر ماندگارترندبازماندگان از شمشیر، شمارشان ماندگارتر و فرزندانشان بیشتر است.
- نامه ۶۷به حسن: تدبیر پیر و چالاکی جوانتدبیرِ پیر نزد من دوستداشتنیتر است از...
- نامه ۶۸، میان ۳۸ تا ۴۰ قهشدار به زیاد بن ابیه دربارهٔ فریب معاویهاز بندهٔ خدا، علی، امیر مؤمنان، به زیاد بن ابیه.
- نامه ۶۹، ۳۷ قهشدار به ابوموسی اشعری هنگام داوریاز بندهٔ خدا، علی، امیر مؤمنان، به عبدالله بن قیس.
- نامه ۷۰، ربیعالاول ۳۷ قگزارش ماجرای صفین برای مردم شهرهاآغاز کار ما این بود که با شامیان روبهرو شدیم. در ظاهر، پروردگارمان یکی است، پیامبرمان یکی است، و دعوتمان در اسلام یکی است. در ایمان به خدا و باور به پیامبر خدا (ص)، نه ما چیزی بیش از این از آنان میخواهیم و نه آنان بیش از این از ما میخواهند. کار یکی است…
- نامه ۷۱، میان ۳۸ تا ۳۹ قبه قثم بن عباس: شامیان در راه حجاز بندهٔ خدا، علی، امیر مؤمنان، به قثم بن عباس.
- نامه ۷۲، میان ۳۷ تا ۳۸ قفراخواندن مالک اشتر از نصیبین برای مصراز بندهٔ خدا، علی، امیر مؤمنان، به مالک بن حارث اشتر.
- نامه ۷۳، میان ۳۷ تا ۳۸ قمعرفی مالک اشتر به مردم مصراز بندهٔ خدا، علی، امیر مؤمنان، به مردمی که برای خدا خشم گرفتند؛ آن هنگام که در زمینِ او نافرمانی شد و حقِ او از میان رفت، و ستم خیمهٔ خود را بر نیکوکار و بدکار، و بر ماندگار و کوچکننده برافراشت؛ چنانکه نه کار نیکی مانده بود که دل به آن آرام گیرد، و نه کار…
- نامه ۷۴، میان ۳۷ تا ۳۸ قدلجویی از محمد بن ابیبکر برای فرستادن اشتراز بندهٔ خدا، علی، امیر مؤمنان، به محمد بن ابیبکر.
- نامه ۷۵، میان ۳۶ تا ۳۸ قپاسخ به محمد بن ابیبکر دربارهٔ قضاوتاز بندهٔ خدا، امیر مؤمنان، علی بن ابیطالب، به محمد بن ابیبکر.
نامهها ۷۶ تا ۷۹
- نامه ۷۶، صفر ۳۸ قسوگ محمد بن ابیبکر و سقوط مصراز بندهٔ خدا، علی، امیر مؤمنان، به عبدالله بن عباس.
- نامه ۷۷، میان ۳۸ تا ۳۹ قبه زیاد بن خصفه در کار بنیناجیهاز بندهٔ خدا، علی، امیر مؤمنان، به زیاد بن خصفه.
- نامه ۷۸، ۳۹ قپاسخ به برادرش عقیل پس از حملهٔ ضحاکاز بندهٔ خدا، علی، امیر مؤمنان، به عقیل بن ابیطالب.
- نامه ۷۹، صفر ۳۸ قسرگذشت امت، برای خواندن در هر جمعهآیا بیکار شدهاید که از چیزی بپرسید که به کارتان نمیآید، در حالی که مصر به دست دشمن افتاده، شیعیانم در آنجا کشته شدهاند و معاویه بن حدیج، محمد بن ابیبکر را کشته است؟!