نامههانامه ۴۸۱ دقیقه خواندن
به عمرو عاص: دنیا آدم را سرگرم میکند
نامهٔ امام (ع) به عمرو عاص
عمرو بن عاص به معاویه پیوسته بود. پیش از آنکه سپاه از نخیله حرکت کند، امام به او نوشت که با پیروی از معاویه در کار ناحق، پاداش کارهایش را از بین نبرد. عمرو در پاسخ از امام خواست به حق برگردد و تن به شورا بدهد.
خطاب به: عمرو بن عاص (ابوعبدالله)، که در شام کنار معاویه بود
بخشهایی از این متن در نهجالبلاغهٔ سید رضی هم آمده است: نامهٔ ۴۹
ادامه از جایی که بودید: رفتن به همان بند
به نام خداوند بخشندهٔ مهربان
بسم اللّه الرّحمن الرّحیم
از بندهٔ خدا، علی، امیر مؤمنان، به عمرو عاص.
من عبد اللّه علیّ أمیر المؤمنین إلی عمرو بن العاص.
منابع (۱)
- ورد فی وقعة صفین ص 110. مرسلا. و فی الأخبار الطوال ص 163. مرسلا. و فی ناسخ التواریخ (مجلد أمیر المؤمنین علیه السّلام) ج 1 ص 398. مرسلا.
اما بعد، دنیا انسان را از غیر خود سرگرم و غافل میکند؛ و دنیادار بر آن حریص است و در آن مقهور و شکستخورده.
أمّا بعد؛ فإنّ الدّنیا مشغلة عن غیرها؛ و صاحبها منهوم علیها، مقهور فیها.
منابع (۲)
- الآخرة. ورد فی غرر الحكم ج 1 ص 267 الحدیث 319. مرسلا. و فی شرح نهج البلاغة لابن أبی الحدید ج 17 ص 14. من كتاب وقعة صفین.
- ورد فی وقعة صفین. و شرح نهج البلاغة لابن أبی الحدید. و الأخبار الطوال. و فی بحار الأنوار ج 32 ص 402. مرسلا. و فی ناسخ التواریخ (مجلد أمیر المؤمنین علیه السّلام) ج 1 ص 398. مرسلا. و فی ج 6 ص 74. مرسلا. و فی المستدرك لكاشف الغطاء ص 125. مرسلا. باختلاف بین المصادر.
دنیادار به هیچچیز از دنیا نمیرسد، مگر اینکه دنیا دری از حرص و شیفتگی به خود را به رویش میگشاید؛ و رنج و زحمتی بر دوشش میگذارد که میل او را به دنیا بیشتر میکند.
لم یصب صاحبها منها شیئا إلاّ فتحت له حرصا علیها، و لهجا بها؛ و أدخلت علیه مئونة تزیده رغبة فیها.
منابع (۱)
- ورد فی وقعة صفین ص 110. مرسلا. و فی كتاب الفتوح ج 4 ص 192. مرسلا.و فی الأخبار الطوال ص 163. مرسلا. و فی ص 191. مرسلا. و فی بحار الأنوار ج 32 ص 402. مرسلا. و فی ناسخ التواریخ (مجلد أمیر المؤمنین علیه السّلام) ج 1 ص 398. مرسلا. و فی المستدرك لكاشف الغطاء ص 125. مرسلا. باختلاف بین المصادر.
دنیادار هرگز با آنچه در دنیا به دست آورده، از آنچه به آن نرسیده بینیاز نمیشود. و در پسِ اینها، جدایی از چیزهایی است که گرد آورده، و گسستن کارهایی است که محکم کرده است.
و لن یستغنی صاحبها بما نال فیها عمّا لم یبلغه منها. و من وراء ذلك فراق ما جمع، و نقض ما أبرم.
و خوشبخت کسی است که از دیگران پند بگیرد.
و السّعید من اتّعظ بغیره.
پس ای ابوعبدالله! با همراهیِ معاویه در باطلش، کردارت را تباه مکن؛ چرا که معاویه مردم را خوار شمرد، حق را سبک گرفت و باطل را برگزید. و اگر دست برنداری، با این کار فقط به خودت زیان میزنی.
فلا تحبط، أبا عبد اللّه، عملك بمجاراة معاویة فی باطله؛ فإنّ معاویة غمص النّاس، و سفه الحقّ، و اختار الباطل؛ و إن لم تنته لم تضرّ بذلك إلاّ نفسك.
و درود.
و السّلام.
منابع (۱)
- ورد فی المصادر السابقة. و فی ناسخ التواریخ (مجلد أمیر المؤمنین علیه السّلام) ج 3 ص 102. مرسلا. باختلاف.
متن عربی: «تمام نهج البلاغه»، جلد ۷، صفحهٔ ۱۴۳. «منابع» زیر هر بند، یادداشتهای گردآورنده به عربی است. گزارش خطا در این متن



