دعاهادعا ۱۰۱ دقیقه خواندن
نفرین پس از خبر حرکت معاویه
نفرین امام (ع) هنگامی که از حرکت معاویه به او خبر دادند
امام در لشکرکشی سال ۳۶ به سوی شام، وقتی خبر حرکت معاویه با سپاه شام به او رسید، این دعای نفرینآمیز را دربارهٔ معاویه و کسانی که سپاه شام را رهبری میکردند خواند.
خطاب به: خدا؛ دربارهٔ معاویه (در جمع همراهان)
ادامه از جایی که بودید: رفتن به همان بند
به نام خدای بخشندهٔ مهربان
بسم اللّه الرّحمن الرّحیم
خدا راهبرش را به راه راست نبرد، و پیشفرستادهاش را کامیاب نکند؛ جز به کندی راه نرود، و جز به شیر برنخورد.
لا أرشد اللّه قائده، و لا أسعد رائده؛ و لا سار إلاّ ریثا، و لا وافق إلاّ لیثا.
خدا از رحمتش دورش کند و نابودش سازد، و بر جای پایش آتشی بیفروزد (هرگز بازنگردد).
أبعده اللّه و أسحقه، و أوقد نارا علی أثره.
خدا بار سفرش را بر زمین نگذارد (به مقصد نرسد)، و جای فرود آمدنش را آشکار نکند، و خانوادهاش را به آمدن او مژده ندهد.
لا حطّ اللّه رحله، و لا كشف محلّه، و لا بشّر به أهله.
هیچ خواستهای برایش به ثمر نرسد، و هیچ راهی در آن بر او گشاده نشود.
لا زكّی له مطلب، و لا رحّب له فیه مذهب.
خدا از ابری سیرابش نکند، و هیچ مقصودی را برایش آسان نسازد.
لا سقاه اللّه غماما، و لا یسّر له مراما.
خدا اندوهش را برطرف نکند، و غمش را به شادی مبدل نسازد، و گرهاش را باز نکند، و چخماقش را روشن نسازد (در کارش ناکام بماند).
لا فرّج اللّه همّه، و لا سرّ غمّه، و لا حلّ عقده، و لا أوری زنده.
خدا آن را سفرِ جدایی و عصایِ دوگانگی (پراکندگیِ یارانش) قرار دهد.
جعله اللّه سفر الفراق، و عصا الشّقاق.
منابع (۱)
- ورد فی المحاسن و المساوئ ج 1 ص 509. مرسلا.
متن عربی: «تمام نهج البلاغه»، جلد ۶، صفحهٔ ۴۸۶. «منابع» زیر هر بند، یادداشتهای گردآورنده به عربی است. گزارش خطا در این متن



