کلام علیسخن امیر مؤمنان، به فارسی ساده

سخنانسخن ۱۰۵۱ دقیقه خواندن

به عمار: مغیره بن شعبه را رها کن

سخنی از امام (ع) خطاب به عمار بن یاسر که رحمت خدا بر او باد

بیرون رفتن از مدینه به سوی عراقربیع‌الثانی ۳۶ قمدینهتاریخ محتمل

کمی پیش از حرکت امام از مدینه به سوی بصره، عمار بن یاسر با مغیره بن شعبه بگومگو می‌کرد. امام به عمار گفت او را رها کند. گفت مغیره از دین فقط آن را برداشته که به دنیایش نزدیک است، و عمداً خود را به تردید انداخته تا برای لغزش‌هایش بهانه داشته باشد. سپس به مغیره گفت این دعوت، یعنی راه او، هر که واردش شود به بهشت می‌رساندش.

خطاب به: عمار بن یاسر و مغیره بن شعبه

بخش‌هایی از این متن در نهج‌البلاغهٔ سید رضی هم آمده است: حکمت ۴۰۵

روی خط زمان

در حالی که کمی پیش از حرکتش به سوی بصره، شنید عمار با مغیرة بن شعبه گفت‌وگو و مجادله می‌کند، پس امام (ع) فرمود:

و قد سمعه یراجع المغیرة بن شعبة كلاما قبیل خروجه إلی البصرة فقال علیه السّلام:

ای عمار! رهایش کن. به خدا سوگند، او از دین جز آنچه به دنیا نزدیکش کند، چیزی برنداشته است؛ و از روی عمد کار را بر خودش مبهم کرده تا تردیدها را بهانه‌ای برای لغزش‌هایش قرار دهد.

دعه، یا عمّار، فإنّه، و اللّه، لم یأخذ من الدّین إلاّ ما قاربه من الدّنیا. و علی عمد لبّس علی نفسه، لیجعل الشّبهات عاذرا لسقطاته.

نهج‌البلاغه، حکمت ۴۰۵
منابع (۲)
  1. ورد فی أمالی المفید ص 218 الحدیث 5. عن أبی عبد اللّه محمد بن داوود الحتمی، عن أبی بكر عبد اللّه بن سلیمان بن الأشعث، عن احمد بن محمد بن عبدان، عن إبراهیم الحربی، عن سعید بن داوود بن أبی زنبر، عن مالك بن أنس، عن عمه أبی سهیل بن مالك، عن أبیه، عن علی علیه السّلام. و فی تاریخ مدینة دمشق ج 60 ص 44. عن أبی القاسم بن السمرقندی، عن أبی محمد و أبی الغنائم ابنا أبی عثمان و أبی القاسم البسری و احمد بن محمد بن إبراهیم القصاری و أبی الحسن علی بن محمد بن محمد الأنباری، عن أبی عمرو بن مهدی، عن محمد ابن احمد بن یعقوب، عن جده یعقوب بن شیبة، عن أبی عثمان الزنبری، عن سعید بن داوود بن أبی زنبر المدنی، عن مالك بن أنس، عن عمه أبی سهیل بن مالك، عن أبیه، عن علی علیه السّلام. و فی ناسخ التواریخ (مجلد أمیر المؤمنین علیه السّلام) ج 1 ص 76. مرسلا.
  2. قاربته. ورد فی نسخة العطاردی ص 489.

سپس امام (ع) رو به مغیره کرد و فرمود:

ثم خاطب علیه السّلام المغیرة و قال:

ای مغیره! وای بر تو! این دعوتی است که هر کس به آن درآید، او را به بهشت می‌رساند.

ویحك، یا مغیرة؛ إنّها دعوة تسوق من یدخل فیها إلی الجنّة.

منابع (۱)
  1. ورد فی أمالی المفید ص 218 الحدیث 5. عن أبی عبد اللّه محمد بن داوود الحتمی، عن أبی بكر عبد اللّه بن سلیمان بن الأشعث، عن احمد بن محمد بن عبدان، عن إبراهیم الحربی، عن سعید بن داوود بن أبی زنبر، عن مالك بن أنس، عن عمه أبی سهیل بن مالك، عن أبیه، عن علی علیه السّلام. و فی تاریخ مدینة دمشق ج 60 ص 44. عن أبی القاسم بن السمرقندی، عن أبی محمد و أبی الغنائم ابنا أبی عثمان و أبی القاسم البسری و احمد بن محمد بن إبراهیم القصاری و أبی الحسن علی بن محمد بن محمد الأنباری، عن أبی عمرو بن مهدی، عن محمد ابن احمد بن یعقوب، عن جده یعقوب بن شیبة، عن أبی عثمان الزنبری، عن سعید بن داوود بن أبی زنبر المدنی، عن مالك بن أنس، عن عمه أبی سهیل بن مالك، عن أبیه، عن علی علیه السّلام. و فی ناسخ التواریخ (مجلد أمیر المؤمنین علیه السّلام) ج 1 ص 76. مرسلا.

متن عربی: «تمام نهج البلاغه»، جلد ۵، صفحهٔ ۴۳۱. «منابع» زیر هر بند، یادداشت‌های گردآورنده به عربی است. گزارش خطا در این متن