سخنانسخن ۱۲۷۱ دقیقه خواندن
شایعهٔ مرگ معاویه در صفین
سخنی از امام (ع) در یکی از روزهای صفین
در یکی از روزهای صفین امام سروصدایی شنید و به او گفتند معاویه مرده است. امام نپذیرفت و گفت معاویه نمیمیرد تا ریش من از خون سرم رنگین شود، حکومتش به جایی که زیر پای من است برسد و مسلمانان دور او جمع شوند. پرسیدند: پس چرا با او میجنگی؟ گفت میخواهد در پیشگاه خدا عذری داشته باشد.
خطاب به: یاران و اطرافیانش در صفین که خبر مرگ معاویه را آوردند
ادامه از جایی که بودید: رفتن به همان بند
هنگامی که هیاهویی شنید، و چون پرسید، به او گفته شد: معاویه هلاک شد
لما سمع ضوضاء، فلمّا سأل قیل له: هلك معاویة
پس امام (ع) فرمود:
فقال علیه السّلام:
هرگز! سوگند به کسی که جانم در دست اوست، او هرگز هلاک نخواهد شد تا زمانی که این از این رنگین شود (و به ریش و سرش اشاره کرد)، و بر همین جایی که زیر پای من است فرمانروا شود، و این امت بر او گرد آیند، و پسرِ زنِ جگرخوار این امت را به بازی بگیرد.
كلاّ. و الّذی نفسی بیده، لن یهلك حتّی تخضب هذه من هذه (و أشار إلی لحیته و رأسه)، و یملك تحت قدمیّ هاتین، و تجتمع علیه هذه الأمّة، و یتلاعب بها ابن لائكة الأكباد.
منابع (۱)
- و ربّ الكعبة. ورد فی الخرائج و الجرائح ص 198 الحدیث 37. مرسلا عن عوف بن مروان، عن علی علیه السّلام.
پسر هند نمیمیرد تا زمانی که صلیب را به گردنش بیاویزد.
إنّ ابن هند لا یموت حتّی یعلّق الصّلیب فی عنقه.
پس به او گفته شد: ای امیر مؤمنان! پس چرا با او میجنگی؟
فقیل له: فلم تقاتله یا أمیر المؤمنین؟.
پس امام (ع) فرمود:
فقال علیه السّلام:
میخواهم میان خود و خدای برتر عذری بجویم.
التمس العذر فیما بینی و بین اللّه - تعالی -.
منابع (۱)
- ورد فی الخرائج و الجرائح ص 198 الحدیث 37. مرسلا عن عوف بن مروان، عن علی علیه السّلام. و فی مناقب آل أبی طالب ج 2 ص 293. من كتاب المحاضرات للراغب الإصبهانی، عن عبد الرزاق، عن أبیه، عن مینا مولی عبد الرحمن بن عوف، عن علی علیه السّلام. و عن الأحنف بن قیس، و ابن شهاب الزهری، و الأعثم الكوفی، و أبی حیان التوحیدی، و أبی الثلاج، مرسلا عن علی علیه السّلام.و فی لطف التدبیر ص 185. مرسلا. و فی الصراط المستقیم ج 3 ص 50. عن سلمة ابن كهیل، عن الأحنف، عن علی علیه السّلام. و فی مشارق أنوار الیقین ص 121.مرسلا. و فی ناسخ التواریخ (مجلد أمیر المؤمنین علیه السّلام) ج 3 ص 172.مرسلا. و فی لطائف المنن ص 46. مرسلا. باختلاف بین المصادر.
متن عربی: «تمام نهج البلاغه»، جلد ۵، صفحهٔ ۵۰۱. «منابع» زیر هر بند، یادداشتهای گردآورنده به عربی است. گزارش خطا در این متن




