سخنانسخن ۹۲۱ دقیقه خواندن
آخرین سرزنش عثمان دربارهٔ مروان
سخنی دیگر از امام (ع) خطاب به عثمان بن عفان
عثمان به مردم قول داده بود ستمها را جبران کند و کارگزاران ناپسند را برکنار کند. اما زیر نفوذ مروان بن حکم از قولش برگشت. امام نزد او رفت و سخت سرزنشش کرد و گفت بعد از این دیگر برای سرزنش کردن نزد او نخواهد آمد.
خطاب به: عثمان بن عفان
ادامه از جایی که بودید: رفتن به همان بند
هنگامی که عثمان از تعهد خود برای بازگرداندن هر حقِ پایمالشده و برکنار کردن هر کارگزاری که مورد نفرتِ
لمّا تراجع عمّا تكفل به من ردّ كل مظلمة و عزل كل عامل كرهه
مسلمانان بود پشیمان شد؛ و این کار با اثرگذاری مروان بن حکم انجام شد.
المسلمون؛ و ذلك بتأثیر من مروان بن الحكم.
پس امام (ع) به او فرمود:
فقال علیه السّلام له:
تو از مروان راضی نشدی و او هم از تو راضی نشد، مگر با بیرون بردن تو از دینت و فریب دادن عقلت.
أما رضیت من مروان و لا رضی منك إلاّ بإخراجك عن دینك و بخدعك عن عقلك.
داستان تو، داستان شترِ کجاوهٔ مسافر است که به هر سو ببرندش، به همان سو میرود.
و إنّ مثلك مثل جمل الظّعینة یسیر حیث یسار به.
به خدا سوگند، مروان نه در دینش صاحب تدبیر است و نه در کار خودش.
و اللّه ما مروان بذی رأی فی دینه و لا فی نفسه.
و به خدا سوگند، میبینم که او تو را به آبشخور (جای هلاکت) میکشاند و دیگر بیرون نمیآورد.
و أیم اللّه إنّی لأراه سیوردك ثمّ لا یصدرك.
به خدا سوگند، شرف خود را بر باد دادی و اختیار کارت را از دست دادی.
أذهبت و اللّه شرفك، و غلبت علی أمرك.
من پس از این بار، دیگر برای گلایه و سرزنش نزد تو برنمیگردم؛ چراکه تو بسیار رویهات را ادامه دادی و من هم بسیار سرزنش کردم.
و ما أنا بعائد بعد مقامی هذا لمعاتبتك؛ فقد أكثرت و أكثرت.
منابع (۱)
- ورد فی تاریخ الطبری ج 3 ص 397. مرسلا. و فی الجمل للمفید ص 103. مرسلا.و فی تجارب الأمم ج 1 ص 286. مرسلا. و فی البدایة و النهایة ج 7 ص 193. مرسلا.باختلاف یسیر.
متن عربی: «تمام نهج البلاغه»، جلد ۵، صفحهٔ ۴۰۱. «منابع» زیر هر بند، یادداشتهای گردآورنده به عربی است. گزارش خطا در این متن


